Δεν υπάρχουν Χριστούγεννα χωρίς Άγιο Βασίλη. Και δεν υπάρχει χριστουγεννιάτικη ταινία που να μην πετάει –έστω φευγαλέα– τον γενειοφόρο μύθο στο κάδρο. Άλλες τον κάνουν πρωταγωνιστή, άλλες τον χρησιμοποιούν σαν πνεύμα εποχής, σαν κόκκινη κλωστή που κρατά ενωμένο το παραμύθι. Στο πέρασμα των δεκαετιών, το σινεμά μας χάρισε Άγιους Βασίληδες φωτεινούς, κυνικούς, αλκοολικούς, ροκ, κουρασμένους και, καμιά φορά, επικίνδυνα ανθρώπινους. Ιδού, λοιπόν, κατά τη γνώμη μας οι καλύτεροι Αγιοι Βασίληδες. Όχι αγιογραφία. Ιεροσυλία με στιλ.
10. Santa Claus: The Movie — Ντέιβιντ Χάντλστον
Δεν είναι σπουδαία ταινία. Δεν είναι καν καλή. Όμως ο Χάντλστον είναι ό,τι φαντάζεσαι όταν λες «κλασικός Άγιος Βασίλης»: ζεστός, εύσωμος, με ένα χο-χο-χο που κάνει σεισμό. Αν τον συναντούσες σε αεροδρόμιο, θα του άφηνες βαλίτσα.
9. Elf — Εντ Άσνερ
Σε μια ταινία όπου ο Γουίλ Φέρελ παίζει στο κόκκινο, ο Άσνερ είναι η άγκυρα. Ένας γειωμένος, σχεδόν κουρασμένος Άγιος Βασίλης που κρατά την τρέλα σε έλεγχο. Χωρίς αυτόν, το Elf θα είχε φύγει εκτός τροχιάς.
8. Klaus — Τζ. Κ. Σίμονς
Ένα εναλλακτικό origin story που δεν φοβάται τη μελαγχολία. Η βραχνή φωνή του Σίμονς δίνει ζωή σε έναν απόμακρο, δύστροπο ξυλοκόπο που άθελά του γεννά τον μύθο. Ζεσταίνει αργά. Και μένει.
7. The Santa Clause — Τιμ Άλεν
Ατύχημα στη στέγη και αλλαγή ζωής. Ο Άλεν παίζει τον Άγιο Βασίλη σαν διαζευγμένο πατέρα σε υπαρξιακή κρίση — με κοιλιά αλλά και καρδιά. Χιούμορ, τρυφερότητα και μια γλυκόπικρη διαδρομή ενηλικίωσης.
6. Father Christmas — Μελ Σμιθ
Ο πιο ανθρώπινος Άγιος Βασίλης όλων. Γκρινιάρης, κουρασμένος, βαριεστημένος από τη ρουτίνα των δώρων. Σχεδόν εργαζόμενος του Δημοσίου. Και γι’ αυτό ακριβώς αξέχαστος.
5. Άγρια Νύχτα — Ντέιβιντ Χάρμπορ
Ο Άγιος Βασίλης ως action hero. Καμένος, κυνικός, με σφυριά και τραύματα. Κι όμως, κάπου βαθιά, ακόμα πιστεύει. Το Πνεύμα των Χριστουγέννων με αιματηρά ένσημα.
4. Τα Χρονικά των Χριστουγέννων — Κερτ Ράσελ
Ροκ εν ρολ Άγιος Βασίλης. Cool, χαμογελαστός, με attitude frontman. Ο Ράσελ κάνει τον Άγιο Βασίλη να μοιάζει με παλιό σταρ που αρνείται να γεράσει…και καλά κάνει.
3. Το Θαύμα της 34thης Οδού — Έντμοντ Γκουέν
Ο ορισμός του κλασικού. Τόσο πειστικός που ένα παιδί στο πλατό πίστεψε πως ήταν ο αληθινός Άγιος Βασίλης. Και, ειλικρινά, ποιος μπορεί να την κατηγορήσει;
2. Ο Άι-Βασίλης Είναι Λέρα — Μπίλι Μπομπ Θόρτον
Αλκοολικός, μισάνθρωπος, μικροαπατεώνας. Ο Θόρτον έφτιαξε έναν Άγιο Βασίλη που βρίζει το ίδιο το concept των Χριστουγέννων και γι’ αυτό έγραψε ιστορία. Αντί-πνεύμα, αλλά cult.
1. Θαύμα στο Μανχάταν — Pίτσαρντ Aτένµπoρo
Ναι, είναι remake. Ναι, οι purists θα γκρινιάξουν. Αλλά ο Aτένµπoρo είναι ο Άγιος Βασίλης. Όχι ρόλος. Κατάσταση ύπαρξης. Κάθε του βλέμμα λέει «πίστεψε». Και το εννοεί.
Ο Άγιος Βασίλης στο σινεμά δεν είναι πια σύμβολο. Είναι καθρέφτης της εποχής, της κούρασης, της ανάγκης μας να πιστέψουμε — έστω για 90 λεπτά — ότι κάτι καλό θα φτάσει στην πόρτα. Έστω κι αν φορά γάντια με αίμα.
