Μετά τη σιωπή των ημερών του Πάσχα, η πόλη επιστρέφει αλλιώς. Η Αθήνα, αυτή η πόλη που καταναλώνει και ταυτόχρονα γεννά αφηγήσεις, μπαίνει ξανά σε θεατρικό ρυθμό. Οι σκηνές της δεν λειτουργούν απλώς ως χώροι παράστασης, γίνονται πεδία σύγκρουσης, εξομολόγησης, δοκιμής. Από τον Ίψεν μέχρι το σύγχρονο βρετανικό θέατρο και από τις κινηματογραφικές μεταφορές μέχρι τα ελληνικά πρωτότυπα έργα, το μεταπασχαλινό πρόγραμμα δεν ψάχνει απλώς κοινό, ψάχνει συνομιλητές. Αυτές είναι δώδεκα πρεμιέρες που αξίζει να παρακολουθήσεις τις επόμενες εβδομάδες, όχι για να “δεις θέατρο”, αλλά για να θυμηθείς γιατί το θέατρο εξακολουθεί να σε αφορά.
«Το Μεγάλο Φαγοπότι» στο Θέατρο Συγγρού 33 (από 15/4)
Το εμβληματικό φιλμ του Μάρκο Φερέρι μεταφέρεται σε μια παράσταση που δεν φοβάται να εκτεθεί. Η υπερβολή γίνεται μηχανισμός αποκάλυψης: σώματα που καταναλώνουν, επιθυμίες που ξεχειλίζουν, όρια που καταρρέουν. Δεν είναι μια ιστορία για το φαγητό. Είναι μια ιστορία για την απληστία της ύπαρξης. Παίζουν: Ιφιγένεια Βαρελά, Θανάσης Δήμου, Χάρης Χαραλάμπους – Καζέπης, Δημοσθένης Παπαδόπουλος, Γκαλ Ρομπίσα, Εύη Σαουλίδου.
«Η Χρονιά χωρίς Καλοκαίρι» στο Θέατρο Ολύμπια (από 15/4)
Ο Γιάννης Καλαβριανός στήνει ένα ιδιότυπο σκηνικό πείραμα, όπου το κοινό δεν παρακολουθεί απλώς — συμμετέχει. Η ιστορία της λίμνης της Γενεύης και των λογοτεχνικών φαντασμάτων που γεννήθηκαν εκεί μετατρέπεται σε μια εμπειρία σχεδόν σωματική. Το σκοτάδι εδώ δεν είναι ατμόσφαιρα· είναι πρώτη ύλη. Παίζουν: Μαργαρίτα Αλεξιάδη, Μαρίνα Δημητριάδη, Θάνος Μάνος, Παναγιώτης Παυλίδης, Στέλιος Χρυσαφίδης.
«Αρχιμάστορας Σόλνες» στο Θέατρο Τέχνης (από 16/4)
Ο Ίψεν δεν γράφει για εποχές, γράφει για εμμονές. Η νέα σκηνοθετική προσέγγιση επιχειρεί να φωτίσει τον άνθρωπο που χτίζει όχι κτίρια, αλλά τον ίδιο του τον μύθο. Και πληρώνει το κόστος. Ένα έργο για την ύβρη της φιλοδοξίας και τη μοναξιά της κορυφής. Παίζουν: Θόδωρος Γράμψας, Κάτια Δανδουλάκη, Δημήτρης Δεγαϊτης, Θράσος Σταθόπουλος, ‘Ανια Λεμπεντένκο, Ισιδώρα Δωροπούλου.
«Κουκλίτσα» στο Εθνικό Θέατρο (από 16/4)
Η Νόρα δεν είναι πια η γυναίκα που φεύγει. Είναι αυτή που επιστρέφει — πιο σκοτεινή, πιο απρόβλεπτη. Η σκηνοθεσία μετατρέπει το γνώριμο σύμπαν του «Κουκλόσπιτου» σε ένα σχεδόν εφιαλτικό τοπίο, όπου η ελευθερία δεν είναι λύτρωση αλλά ρήξη. Παίζουν: ‘Αρης Αρμαγανίδης, Στέλλα Βογιατζάκη, Μπάμπης Γαλιατσάτος, Ελεάνα Γεωργούλη, Δέσποινα Καραγιάννη, Μαρίνα Μάλλιου, Χριστιάνα Ματέλσκα Τόκα, Κατερίνα Παπαδάκη, Φιντέλ Ταλαμπούκας.
«Συναίνεση» στο Σύγχρονο Θέατρο (από 17/4)
Ένα έργο που δεν σου δίνει απαντήσεις. Σε βάζει να διαλέξεις πλευρά και μετά σου τραβάει το έδαφος κάτω από τα πόδια. Η έννοια της συναίνεσης αποδομείται, όχι θεωρητικά αλλά ανθρώπινα, μέσα από χαρακτήρες που δεν είναι ποτέ απολύτως αθώοι. Παίζουν: Αλέξανδρος Μαυρόπουλος, Κίττυ Παϊταζόγλου, Βαλέρια Δημητριάδου, Παναγιώτης Γαβρέλας, Ερρίκος Μηλιάρης, Καλλιόπη Παναγιωτίδου, Μανταλένα Καραβάτου.
«BACON» στο Θέατρο Άνεσις (από 17/4)
Η Έμιλυ Λουίζου καταπιάνεται με το πολυβραβευμένο έργο της Sophie Swithinbank, ένα ωμό, ηλεκτρισμένο θρίλερ για τη βία, την επιθυμία και τα τραύματα που δεν κλείνουν ποτέ, με πρωταγωνιστές τους ταλαντούχους ηθοποιούς της νέας γενιάς Γιώργο Μπένο και Αλέξανδρο Πιεχόβιακ. Σκληρό, άμεσο, σχεδόν ασφυκτικό. Δύο άντρες, μια ιστορία που ξεκινά από την εφηβεία και επιστρέφει σαν τραύμα που δεν επουλώθηκε ποτέ. Η παράσταση δεν σε αφήνει να αποστασιοποιηθείς. Σε αναγκάζει να μείνεις.
«Girls and Boys» στο Θέατρο Αλάμπρα (από 17/4)
Μετά τη θερμή υποδοχή κοινού και κριτικών, ανεβαίνει για δεύτερη χρονιά στην Αθήνα ο θεατρικός μονόλογος του Ντένις Κέλι, σε μετάφραση και σκηνοθεσία Λητώς Τριανταφυλλίδου, με τη Νατάσα Εξηνταβελώνη. Μια αφήγηση που ξεκινά σαν stand-up και καταλήγει σε κάτι πολύ πιο σκοτεινό. Ο Ντένις Κέλι γράφει για την αγάπη, αλλά στην πραγματικότητα μιλά για τη βία που κρύβεται μέσα της. Η παράσταση λειτουργεί σαν μια αργή αποκάλυψη.
«ΑΜΛΕΤ (machine)» στο Θέατρο Πορεία (από 19/4)
Ο Σαίξπηρ συναντά τον Χάινερ Μύλλερ σε μια σκηνική σύνθεση που μοιάζει περισσότερο με διάλυση παρά με αφήγηση. Ο Άμλετ εδώ δεν αναρωτιέται καταρρέει. Και μαζί του, ένας κόσμος που δεν μπορεί πια να εξηγηθεί. Παίζουν: Μιχάλης Αφολαγιάν, Δημήτρης Καπουράνης, Γιάννης Κόραβος, Λωξάνδρα Λούκας, Aurora Marion, Κωνσταντίνος Μαυρόπουλος και Γιώργης Παρταλίδης
«Τέλος το Θέατρο» στο Θησείον (από 19/4)
Ένα έργο που παίζει με τα όρια του ίδιου του θεάτρου. Όχι ως φόρμα, αλλά ως ιδέα. Τι συμβαίνει όταν η πολιτική γίνεται παράσταση και η παράσταση πολιτική; Η απάντηση δεν είναι άνετη. Παίζουν οι Μάνος Βαβαδάκης, Νοεμή Βασιλειάδου, Μαρία Γεωργιάδου, Βίκυ Κυριακουλάκου και Μαρία Μαμούρη.
«Ο Μαγεμένος Βοσκός» στο Θέατρο Νέου Κόσμου (από 20/4)
Μια επιστροφή σε μια πιο λυρική αφήγηση, που όμως δεν αποφεύγει τη σύγκρουση. Ο έρωτας εδώ δεν είναι απλώς ρομαντικός είναι πράξη αντίστασης απέναντι σε έναν κόσμο γεμάτο φόβους και προκαταλήψεις. Παίζουν: ‘Αγγελος Αλαφογιάννης, Κωνσταντίνος Γιουρνάς, ‘Αννια Λεμπεντένκο, Νίκος Μανωλάς, Μελίνα Πολυζώνη.
«Τζένη Τζένη – Ένα ηλιόλουστο Ρέκβιεμ» στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά (από 23/4)
Ο Νίκος Καραθάνος δεν αναπαράγει μια ταινία. Τη διαλύει και τη συναρμολογεί ξανά ως μνήμη. Η Ελλάδα του φωτός επιστρέφει σαν φάντασμα όμορφη, αλλά άπιαστη. Ένα έργο για όσα χάθηκαν χωρίς να το καταλάβουμε. Παίζουν: Γαλήνη Χατζηπασχάλη,’Αγγελος Παπαδημητρίου, Χρήστος Λούλης, Χάρις Αλεξίου, Κώστας Μπερικόπουλος, Ζέτα Μακρυπούλια, Ιωάννα Μαυρέα, Γιάννης Κότσιφας, Αλέξανδρος Σκουρλέτης, Ιωάννα Μπιτούνη
«BARRYMORE: ο άνθρωπος πίσω από το θρύλο» στο Θέατρο Άνεσις (από 30/4)
Ένας ηθοποιός μόνος στη σκηνή. Ο Δημήτρης Καταλειφός και απέναντί του, όλα όσα υπήρξε. Δόξα, φθορά, χρόνος. Η παράσταση λειτουργεί σαν μια εξομολόγηση χωρίς φίλτρα και ίσως γι’ αυτό πονάει περισσότερο.
