Υπάρχουν βραδιές στην Ευρωλίγκα όπου το σκορ είναι απλώς αριθμοί και βραδιές που μοιάζουν με δήλωση. Η παράσταση του Σάσα Βεζένκοφ απέναντι στην Παρτιζάν ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Mια 40λεπτη υπενθύμιση ότι η ικανότητα να ορίζει τον ρυθμό ενός αγώνα με σχεδόν αόρατο τρόπο είναι τέχνη και ο Βεζένκοφ είναι ο καλύτερος του είδους στην Ευρώπη. Ο Ολυμπιακός δεν κέρδισε απλώς. Eπέβαλε ένα μπάσκετ που έμοιαζε να ρέει από μόνο του. Και στο κέντρο της ροής, ένας παίκτης που δεν χρειάζεται πομπώδεις ντρίμπλες ούτε σπατάλη χρόνου. Ο Βεζένκοφ σκόραρε, κινήθηκε, διάβασε, προηγήθηκε της άμυνας πριν καν εκείνη αντιληφθεί τι έχει συμβεί. Σαν να βλέπεις έναν παίκτη να λειτουργεί μισό δευτερόλεπτο πιο γρήγορα από όλους.
Παραγωγικότητα χωρίς φασαρία
Ο τρόπος που σκοράρει μοιάζει σχεδόν παράδοξος. Κανένα «ζόρι», καμία ανάγκη για τη μπάλα στα χέρια, κανένα βεβιασμένο play. Σαν να έχουν κωδικοποιηθεί στο μυαλό του οι νομοτέλειες του spacing, μια μικρή μετατόπιση του κορμιού, ένα κοφτό κόψιμο, μια πάσα που έρχεται με ρυθμό, και ξαφνικά το καλάθι είναι αναπόφευκτο. Αυτό που εντυπωσιάζει δεν είναι μόνο τα 25+ πόντοι σε back-to-back εμφανίσεις, αλλά η ακρίβεια. Ποσοστά που θυμίζουν χειρουργείο, επιλογές που δεν εκβιάζουν τίποτα, και μια συνειδητή απόφαση να παίζει μέσα στο πλαίσιο που του δίνει η ομάδα. Ο Βεζένκοφ δεν κυνηγάει τις επιδόσεις, αυτές τον βρίσκουν.
Το νέο πρόσωπο του Ολυμπιακού
Η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα έμοιαζε, πριν τρεις εβδομάδες, να παλεύει με τον εαυτό της. Αποσπασματική ροή, λάθη συγκέντρωσης, αστάθεια στην κυκλοφορία της μπάλας. Σήμερα, μιλάμε για μια ομάδα που έχει ξαναβρεί την ταυτότητά της. Γρήγορη σκέψη, καθαρές συνεργασίες, ρόλοι που δεν μπερδεύονται μεταξύ τους. Και το πιο εντυπωσιακό; Ότι όλοι μοιράζουν την μπάλα. Έντεκα παίκτες με τουλάχιστον μία ασίστ, οι guards “οδηγοί”, αλλά οι ψηλοί να λειτουργούν ως στοιχεία εκκίνησης παιχνιδιού. Αυτό δεν μπορείς να το κλέψεις από καμία άλλη ομάδα, χτίζεται, δεν αντιγράφεται. Σε κάποιο σημείο της σεζόν, σύμφωνα με τον Γουόκαπ, υπήρξε μια «εσωτερική συζήτηση» που άλλαξε τον τόνο. Όχι ένας καυγάς, όχι ένα δράμα στα αποδυτήρια, αλλά μια στιγμή ειλικρίνειας. Κάποιοι ομάδες χρειάζονται κραδασμό για να συνέλθουν. Ο Ολυμπιακός χρειάζεται μόνο μια ευθυγράμμιση στόχου. Και από τότε; Βλέπουμε μια ομάδα που επιστρέφει στον πυρήνα της φιλοσοφίας της, την συλλογική νοημοσύνη πριν από το ατομικό flash.
Όταν βάζεις τον σωστό παίκτη στο σωστό σύστημα
Ο Βεζένκοφ είναι η επιτομή της αρχής «σύνθεση και άθροισμα μερών». Είναι γεννημένος να παίζει σε ομάδες που κινούν την μπάλα και έχουν παίκτες με υψηλό μπασκετικό IQ. Δεν ζητάει κατοχές, δεν καίει χρόνο, δεν μπλοκάρει τις αποστάσεις. Και ο Ολυμπιακός στη σημερινή του εκδοχή του προσφέρει ακριβώς αυτό, ένα πλαίσιο όπου η κάθε κίνηση έχει λόγο ύπαρξης.
Το μεγαλύτερο κέρδος δεν είναι το σκορ
Η νίκη στην Belgrade Arena, όσο εμφατική κι αν ήταν, δεν είναι το θέμα. Το πραγματικό κέρδος είναι πως ο Ολυμπιακός δείχνει για πρώτη φορά φέτος ότι μπορεί να πατήσει το γκάζι και να μην το αφήσει.
Τέσσερις περίοδοι συνέπειας, χωρίς χαλαρότητα, χωρίς κενά. Αυτό είναι το είδος απόδοσης που σε χτίζει για Μάρτιο και Απρίλιο. Και όσο ο Βεζένκοφ βρίσκεται σε αυτό το επίπεδο όχι μόνο ως σκόρερ, αλλά ο παίκτης που δίνει τον ρυθμό ο Ολυμπιακός διεκδικεί κάτι μεγαλύτερο από νίκες. Διεκδικεί τον έλεγχο της φετινής πορείας του.
