Με μια εμφάνιση που συνδύασε τακτική ωριμότητα, πνευματική αντοχή και επιθετική αποτελεσματικότητα, η εθνική ομάδα υδατοσφαίρισης ανδρών επιβεβαίωσε ότι ανήκει πια στη στενή ελίτ της Ευρώπης. Η νίκη με 15-13 απέναντι στην Ιταλία δεν ήταν απλώς ένα ακόμη θετικό αποτέλεσμα, ήταν η σφραγίδα μιας πορείας που φέρνει την Ελλάδα, μόλις για τρίτη φορά στην ιστορία της, στα ημιτελικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Υδατοσφαίρισης Ανδρών που διεξάγεται στο Βελιγράδι.
Ο αγώνας που έδειξε χαρακτήρα
Απέναντι στους «σετεμπέλο», μια από τις πιο παραδοσιακές δυνάμεις του αθλήματος, το σύνολο του Θοδωρής Βλάχος δεν προσπάθησε να εντυπωσιάσει. Προσπάθησε –και πέτυχε– να ελέγξει. Η ελληνική άμυνα έκλεισε με συνέπεια τις πάσες στα δύο μέτρα, ρίσκαρε περιφερειακά σουτ και ανάγκασε την Ιταλία να παίξει έξω από τις συνήθειές της. Το αποτέλεσμα ήταν ένα παιχνίδι υψηλού ρυθμού, αλλά με ξεκάθαρο ελληνικό αποτύπωμα.
Καταλυτικός σε αυτό το πλάνο ήταν ο Κώστας Κάκαρης. Με τρία γκολ, διαρκή παρουσία στα δύο μέτρα και αλλεπάλληλες κερδισμένες αποβολές και πέναλτι, λειτούργησε σαν «βαρύ πυροβολικό», απορροφώντας πίεση και δημιουργώντας χώρους. Κάθε επιμονή του ιταλικού πρέσινγκ κατέληγε, αργά ή γρήγορα, σε ελληνικό αριθμητικό πλεονέκτημα.
Η λεπτομέρεια που κάνει τη διαφορά
Το ματς κρίθηκε στις λεπτομέρειες, εκεί όπου η Ελλάδα έδειξε μεγαλύτερη ψυχραιμία. Τα challenges, οι αποφάσεις μέσω VAR, η διαχείριση των ποινών και κυρίως η αποτελεσματικότητα στον παίκτη παραπάνω (9/12) έγειραν σταθερά την πλάστιγγα. Ο Κωνσταντίνος Αργυρόπουλος, με τέσσερα γκολ, «σφράγισε» τη νίκη στο φινάλε, όταν η Ιταλία επιχείρησε μια τελευταία αντεπίθεση. Το τελικό 15-13 δεν αποτυπώνει μόνο την εξέλιξη του σκορ, αλλά και την εικόνα ενός αγώνα όπου η ελληνική ομάδα έμοιαζε να έχει πάντα ένα μικρό αλλά κρίσιμο προβάδισμα – στο μυαλό, στο σώμα και στη στρατηγική.
Τι σημαίνει αυτή η πρόκριση
Η πρόκριση στα ημιτελικά έχει ιστορική βαρύτητα. Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα παραμένει, διαχρονικά, η πιο απαιτητική διοργάνωση στο παγκόσμιο πόλο. Μεγάλο επίπεδο ανταγωνισμού, λίγα «εύκολα» παιχνίδια και σχολές με βαθιά παράδοση όπως η Ιταλία, η Ουγγαρία, η Ισπανία και η Κροατία. Το γεγονός ότι η Ελλάδα τερμάτισε πρώτη στον όμιλό της και περιμένει πλέον τον αντίπαλο από το ντέρμπι Ισπανίας–Ουγγαρίας δείχνει ότι δεν βρίσκεται εδώ κατά τύχη.
Ανεξαρτήτως του επόμενου αποτελέσματος, αυτό το τουρνουά στο Βελιγράδι καταγράφεται ήδη ως μια ακόμη απόδειξη της σταθερής ανόδου του ελληνικού πόλο. Όχι πια ως «ευχάριστη έκπληξη», αλλά ως ομάδα που ξέρει πότε να αντέξει, πότε να χτυπήσει και –κυρίως– πότε να πιστέψει ότι μπορεί να σταθεί στο ύψος των μεγάλων. Η συνέχεια, στα ημιτελικά, θα δείξει πόσο μακριά μπορεί να φτάσει αυτή η γενιά. Το βέβαιο είναι ότι η Ελλάδα δεν κοιτά πλέον κανέναν από κάτω προς τα πάνω.
