Skip to main content

Υπάρχουν βραδιές στο Telekom Center Athens που δεν κερδίζονται μόνο με συστήματα. Κερδίζονται με πρόσωπα. Με ανθρώπους που μπαίνουν στο παρκέ χωρίς να ξέρουν αν θα ξαναβγούν βασικοί, αλλά ξέρουν ότι αν είναι η στιγμή τους, δεν θα τη χαραμίσουν. Αυτό ακριβώς έκανε ο Βασίλης Τολιόπουλος. Μετά από εβδομάδες σιωπής, rotations και ιεραρχίες, ο Παναθηναϊκός γύρισε στις νίκες όχι επειδή βρήκε ξαφνικά τον τέλειο ρυθμό του, αλλά επειδή βρήκε κάποιον που τόλμησε να τον επιβάλει. Ο Τολιόπουλος δεν μπήκε για να «κρατήσει». Μπήκε για να αλλάξει το παιχνίδι και το έκανε με τον πιο παλιομοδίτικο, τίμιο τρόπο: άμυνα, καθαρές αποφάσεις, τρίποντα χωρίς δισταγμό.

https://youtu.be/WrBB4Ts2hnM?si=lCmjc2gGTWh0M2wY

Απέναντι στη Μπασκόνια, ο Παναθηναϊκός δεν χρειάστηκε να φωνάξει. Αρκέστηκε να σφίξει. Το πρώτο ημίχρονο ήταν σχεδόν ασφυκτικό. 31 πόντοι παθητικό για τους Βάσκους, μια υπενθύμιση ότι το μπάσκετ αρχίζει από το «δεν περνάς». Και μετά ήρθε η τρίτη περίοδος, εκεί όπου το παιχνίδι σταματά να είναι σχέδιο και γίνεται ένστικτο. Τέσσερα τρίποντα. Οκτώ λεπτά. Δεκαέξι πόντοι. Ο Τολιόπουλος δεν «ζεστάθηκε», πήρε φωτιά, και μαζί του άναψε και το Telekom Center Athens.

Δίπλα του, ο Κώστας Σλούκας έκανε αυτό που κάνουν οι ηγέτες όταν μυρίζονται τη βραδιά: έβαλε τάξη, έδωσε ρυθμό, άφησε τον χώρο να γεμίσει από άλλους. Ο Ρισόν Χολμς και ο Αλέξανδρος Σαμοντούροφ πρόσθεσαν σώμα και ενέργεια. Τα βαριά ονόματα έμειναν έξω. Όχι ως τιμωρία. Ως μήνυμα. Γιατί τέτοιες νύχτες δεν αφορούν ρόστερ. Αφορούν λογική. Αφορούν την ιδέα ότι κανείς δεν είναι μεγαλύτερος από το momentum. Ότι στο ευρωπαϊκό μπάσκετ, αν δεν ακούσεις τη στιγμή, σε προσπερνά. Η Μπασκόνια είχε τον Τιμοτέ Λουαού-Καμπαρό, είχε προσπάθεια, είχε αξιοπρέπεια. Δεν είχε όμως απάντηση στο απλό ερώτημα που έθεσε ο Παναθηναϊκός στο τρίτο δεκάλεπτο: ποιος θέλει πραγματικά τη μπάλα;

Ο Παναθηναϊκός ανέβηκε στο 14-9. Αλλά αυτό είναι το λιγότερο. Το σημαντικό είναι ότι για ένα βράδυ, το Telekom Center Athens θυμήθηκε κάτι παλιό και επικίνδυνο. Οι ομάδες δεν φτιάχνονται μόνο με σταρ. Φτιάχνονται και με παίκτες που περιμένουν σιωπηλά, μέχρι να τους δοθεί χώρος να μιλήσουν.

Και όταν μιλούν, καλό είναι να ακούς.

stegi radio