Υπάρχει μια συγκεκριμένη ώρα της νύχτας, λίγο μετά τα μεσάνυχτα, όταν η πόλη έχει χαμηλώσει τον τόνο της και οι ειδοποιήσεις στο κινητό έχουν σταματήσει που οι ιστορίες του Στίβεν Κινγκ λειτουργούν διαφορετικά. Δεν τις παρακολουθείς, μάλλον σε παρακολουθούν. Το φως της οθόνης γίνεται η μοναδική πηγή φωτισμού στο δωμάτιο, και ξαφνικά το Netflix δεν είναι πλατφόρμα αλλά διάδρομος. Ένας μακρύς, χαμηλοτάβανος διάδρομος σε μοτέλ της Νέας Αγγλίας, σε σπίτι αγροτικό στη Νεμπράσκα, σε μια φανταστική πόλη του Μέιν όπου όλοι κάτι κρύβουν. Ο Κινγκ δεν έγραψε ποτέ μόνο για το υπερφυσικό. Έγραψε για την Αμερική των μικρών πόλεων, για την ενοχή που δεν ξεπλένεται, για την παιδική ηλικία που τελειώνει χωρίς προειδοποίηση. Τα τέρατά του. είτε είναι μια αόρατη δύναμη σε ένα χωράφι είτε μια κρατική υπηρεσία που κυνηγά ένα παιδί, έχουν πάντοτε ανθρώπινη ρίζα. Γι’ αυτό και οι διασκευές των έργων του που είναι διαθέσιμες στο Netflix τον Φεβρουάριο λειτουργούν λιγότερο ως «συλλογή τρόμου» και περισσότερο ως χαρτογράφηση εμμονών: μνήμη, απώλεια, χρόνος, ενοχή.
Παρακολουθώντας αυτές τις ταινίες και σειρές διαδοχικά, διακρίνει κανείς ένα σύμπαν με δικούς του κανόνες, όπου η ενοχή έχει πάντα συνέπειες.. Ο Κινγκ δεν είναι απλώς ένας αφηγητής τρόμου. Είναι χρονικογράφος της αμερικανικής ανησυχίας. Οι ήρωές του παλεύουν με ενοχές, με ανεκπλήρωτες επιθυμίες, με την αίσθηση ότι κάτι έχει ήδη χαθεί. Το υπερφυσικό λειτουργεί ως μεταφορά, μια δραματική επιτάχυνση όσων ήδη υπάρχουν μέσα μας. Στην εποχή του streaming, όπου οι εικόνες καταναλώνονται γρήγορα και ξεχνιούνται εύκολα, οι ιστορίες του Κινγκ επιμένουν. Ίσως γιατί, κάτω από κάθε φάντασμα και κάθε παραμορφωμένο τοπίο, κρύβεται κάτι βαθιά ανθρώπινο. Ο φόβος ότι δεν μπορούμε να ξεφύγουμε από τον εαυτό μας. Κι αυτός είναι ένας τρόμος που δεν αλλάζει ποτέ.
Το καλοκαίρι που τελειώνει: Στάσου Πλάι μου
Το Στάσου Πλάι μου, σε σκηνοθεσία του Ρομπ Ράινερ, παραμένει ίσως η πιο τρυφερή διασκευή έργου του Κινγκ. Τέσσερα αγόρια ξεκινούν να βρουν το πτώμα ενός εξαφανισμένου παιδιού και στην πορεία, βρίσκουν κάτι πιο ανησυχητικό. Την πρώτη τους συνειδητή επαφή με τη απώλεια. Βασισμένο στη νουβέλα The Body, το φιλμ δεν επενδύει σε υπερφυσικά στοιχεία αλλά στη λεπτή μελαγχολία της ενηλικίωσης. Ο Κινγκ εδώ δείχνει ότι ο μεγαλύτερος τρόμος δεν είναι το άγνωστο· είναι το αναπόφευκτο πέρασμα του χρόνου.
Η επιβίωση ως ψυχολογική μάχη: Το παιχνίδι του Τζέραλντ
Στο παιχνίδι του Τζέραλντ, ο Μάικ Φλάναγκαν μετατρέπει ένα φαινομενικά «ακινητοποιημένο» σενάριο σε άσκηση ακραίας έντασης. Μια γυναίκα μένει δεμένη σε κρεβάτι μετά τον αιφνίδιο θάνατο του συζύγου της σε απομονωμένο εξοχικό. Το σώμα της παγιδεύεται, αλλά η ταινία απελευθερώνει έναν καταιγισμό αναμνήσεων, εσωτερικών φωνών και τραυμάτων. Η επιβίωση δεν είναι μόνο σωματική, είναι και ψυχική. Ο Κινγκ εξερευνά τον τρόμο του εγκλεισμού με χειρουργική ακρίβεια, μετατρέποντας τον περιορισμένο χώρο σε απέραντο εσωτερικό τοπίο.
Η ενοχή που επιστρέφει: 1922
Το 1922, σε σκηνοθεσία του Ζακ Χίλντιτς, μεταφέρει μια από τις πιο σκοτεινές νουβέλες του Κινγκ. Ένας αγρότης δολοφονεί τη σύζυγό του για να κρατήσει τη γη του. Η πράξη του μοιάζει πρακτική, σχεδόν «λογική» μέσα στη σκληρότητα της αγροτικής ζωής. Όμως η ενοχή λειτουργεί σαν αργό δηλητήριο. Η ταινία παρακολουθεί τη σταδιακή διάλυση ενός ανθρώπου που πίστεψε πως μπορούσε να ελέγξει τις συνέπειες. Στον κόσμο του Κινγκ, το κακό σπάνια μένει ατιμώρητο αν όχι από τον νόμο, σίγουρα από την ίδια τη συνείδηση.
Η Ιστορία ως ρίσκο: 11.22.63
Η μίνι σειρά 11.22.63, με πρωταγωνιστή τον Τζέϊμς Φράνκο βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα όπου ένας καθηγητής ταξιδεύει πίσω στο 1960 για να αποτρέψει τη δολοφονία του Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι. Η υπόθεση θα μπορούσε να είναι καθαρό θρίλερ πολιτικής φαντασίας. Ωστόσο, ο Κινγκ ενδιαφέρεται περισσότερο για το τίμημα της παρέμβασης. Το παρελθόν «αντιστέκεται» όχι μόνο μεταφυσικά αλλά ηθικά. Τι σημαίνει να αλλάζεις μια τραγωδία, αν αυτό διαλύει μια προσωπική ευτυχία; Η σειρά μετατρέπει το time travel σε υπαρξιακό ερώτημα.
Η πόλη-σύμπαν: Castle Rock
Με το Castle Rock, το Netflix επιχειρεί να συμπυκνώσει ολόκληρη τη μυθολογία του Κινγκ σε μια ενιαία αφήγηση. Η φανταστική πόλη του Μέιν γίνεται σκηνή όπου παρελαύνουν πρόσωπα, μοτίβα και σκιές από διαφορετικά βιβλία. Δεν πρόκειται για απλή διασκευή, αλλά για ανασύνθεση. Η σειρά λειτουργεί σαν παλίμψηστο: κάτω από κάθε νέα ιστορία διακρίνεται μια παλαιότερη.
Ο λαβύρινθος της φύσης: Στα Ψηλά Χορτάρια
Στα Ψηλά Χορτάρια, βασισμένο σε νουβέλα του Κινγκ και του Τζο Χιλ, ένα χωράφι με ψηλό χορτάρι μετατρέπεται σε μεταφυσική παγίδα. Ο χρόνος λυγίζει, οι κατευθύνσεις χάνουν το νόημά τους, και η φύση αποκτά βούληση. Ο τρόμος εδώ είναι αποπροσανατολισμός, μια αίσθηση ότι η πραγματικότητα δεν είναι σταθερή αλλά εύθραυστη.
Η τεχνολογία και ο θάνατος: Το Τηλέφωνο του Κύριου Χάριγκαν
Το Τηλέφωνο του Κύριου Χάριγκαν κινείται σε πιο χαμηλόφωνο τόνο. Η σχέση ενός εφήβου με έναν ηλικιωμένο συνεχίζεται ακόμη και μετά τον θάνατο του δεύτερου, μέσω ενός κινητού τηλεφώνου που θάβεται μαζί του. Ο Κινγκ χρησιμοποιεί τη τεχνολογία για να εξερευνήσει την αδυναμία μας να αποδεχθούμε την απώλεια. Το υπερφυσικό στοιχείο λειτουργεί σαν μεγεθυντικός φακός πάνω στη θλίψη.
Το παιδί ως απειλή και θύμα: Πύρινη Οργή
Στη Πύρινη Οργή, μια νεαρή κοπέλα με πυροκινητικές δυνάμεις καταδιώκεται από κρατική υπηρεσία που θέλει να εκμεταλλευτεί το χάρισμά της. Η ιστορία, βασισμένη στο μυθιστόρημα του 1980, συνδυάζει υπερφυσικό θρίλερ με πολιτική καχυποψία. Ο Κινγκ συχνά υπονοεί ότι ο πραγματικός κίνδυνος δεν είναι το παιδί με τη φωτιά, αλλά το σύστημα που θέλει να τη μετατρέψει σε όπλο.
