Σε μία βραδιά που ξεκίνησε ως ευκαιρία αντίδρασης και κατέληξε σε ένα ακόμη «καθρέφτισμα» των αδυναμιών του, ο Παναθηναϊκός γνώρισε δεύτερη διαδοχική εντός έδρας ήττα στη EuroLeague, χάνοντας με 74–87 από την αποδεκατισμένη αλλά ψυχωμένη Αρμάνι Μιλάνο. Και αυτό, από μόνο του, ακούγεται σχεδόν παράδοξο, καθώς μια ομάδα με έξι απουσίες να κυριαρχεί στο Telekom Center Athens απέναντι σε ένα ρόστερ γεμάτο σταρ και φιλοδοξίες. Αλλά το μπάσκετ, ειδικά στα επίπεδα της EuroLeague, δεν συγχωρεί ούτε χαλαρότητα ούτε σενάρια.
Προερχόμενος από την εντός έδρας ήττα στο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό, ο Παναθηναϊκός ήξερε ότι το περιθώριο λάθους είχε στενέψει, όπως είχε στενέψει και η υπομονή μετά τις δημόσιες τοποθετήσεις του Δημήτρη Γιαννακόπουλου. Μόνο που η Μιλάνο είχε έρθει στην Αθήνα με έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο σκέψης: λιγότερο άγχος, περισσότερη ελευθερία, απόλυτη αποφασιστικότητα. Η ομάδα του Πέπε Ποέτα, που ζει την πρώτη του πλήρη σεζόν ως head coach, μπήκε στο παρκέ με «next man up» νοοτροπία και έφυγε με κάτι πολύ μεγαλύτερο: μία νίκη-δήλωση χαρακτήρα και βάθους, παρά τις τεράστιες απουσίες.
Armoni Brooks: ο παίκτης που δεν αστοχεί απέναντι στον Παναθηναϊκ
Στις 11 Δεκεμβρίου 2025, ο Μπρουκς είχε «σκοτώσει» ξανά τους πράσινους με 26 πόντους και οκτώ τρίποντα. Χθες, απλώς επιβεβαίωσε πως δεν πρόκειται για σύμπτωση. Ο Αμερικανός γκαρντ τελείωσε το παιχνίδι με 24 πόντους, 5 τρίποντα και απόλυτο έλεγχο στις κρίσιμες κατοχές. Ο Ρικ Πιτίνο κάποτε έλεγε πως «shooters shoot». Ο Μπρουκς όμως έκανε κάτι παραπάνω: προσαρμόστηκε, διάβασε, χτύπησε όποτε το παιχνίδι το ζητούσε. Από τις 45 μοίρες, από τις γωνίες, ακόμα και με χέρια στα μούτρα. Ένα καθαρό κρούσμα αυτοπεποίθησης που ο Παναθηναϊκός δεν μπόρεσε να περιορίσει.
Nebo και Brown: οι δύο αθόρυβοι
Αν ο Μπρουκς ήταν η αιχμή, οι Τζος Νέμπο και Λορέντζο Μπράουν ήταν η σπονδυλική στήλη. Δείτε τα στατιστικά: O Νέμπο 16 πόντοι, 7 ριμπάουντ, κυριαρχία στη ρακέτα, σταθερές βοήθειες στην άμυνα. O Μπράουν 17 πόντοι, 5 ασίστ, εξαιρετικό decision making σε κρίσιμες στιγμές. Για τον Μπράουν ήταν η πρώτη εμφάνιση στο Telekom Center Athens μετά τη φυγή του πέρυσι το καλοκαίρι. Κι αν περίμενε κανείς αποδοκιμασίες ή πίεση, η απάντηση ήρθε μέσα από τον ρυθμό του. Eίχε 11 πόντους στο δεύτερο ημίχρονο και έβαλε την υπογραφή του στη διαφορά που «άνοιξε» στην τέταρτη περίοδο.
Παναθηναϊκός: το ίδιο έργο με τα ίδια κενά
Ο Παναθηναϊκός προηγήθηκε στο μεγαλύτερο μέρος του πρώτου ημιχρόνου. Αλλά ποτέ δεν επέβαλε πραγματικά ρυθμό. Το μπάσκετ της Μιλάνο ήταν απλό. Υπομονή στο παιχνίδι. Απομόνωση του αδύναμου δημιουργικού σημείου της άμυνας. Εναλλαγή ρυθμού όταν έπαιζε χωρίς καθαρό δημιουργό. Και ο Παναθηναϊκός; Παγιδεύτηκε ξανά στο ίδιο μοτίβο που έχει φανεί αρκετές φορές φέτος. Διαστήματα χωρίς ενέργεια και κακή μετάβαση στην άμυνα. Δεν υπήρχε ο παίκτης που θα “ξεκολλήσει” την ομάδα. Ούτε από τον πάγκο ήρθε burst scoring (εκείνο το 6-8 πόντων σε 2 λεπτά που αλλάζει τον ρυθμό), ούτε υπήρξε κάποιος δευτερεύων πόλος σταθερά παραγωγικός και προσθέστε και τη δυσκολία στο close-out της περιφέρειας. Το 74–87 δεν ήταν απλώς ήττα. Γίνεται μοτίβο.
Για την ομάδα του Μιλάνου, αυτή η νίκη είναι κομβική γιατί σπάει μια σειρά αρνητικών αποτελεσμάτων, και γίνεται σε ένα από τα δυσκολότερα γήπεδα της Ευρώπης και ανοίγει δρόμο για να μπει ξανά στην κουβέντα της οκτάδας. Με πέντε από τα έξι επόμενα παιχνίδια στο Μιλάνο, ο Ποέτα μπορεί να χτίσει μομέντουμ.
Για τον Παναθηναϊκό, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Η ήττα αυτή δεν είναι καταδικαστική, αλλά λειτουργεί ως καμπανάκι. Δεν υπάρχουν εύκολα παιχνίδια στη EuroLeague και το status της ομάδας φθείρεται όταν δίνει δικαιώματα. Η αντίδραση με τη Βίρτους Μπολόνια την Πέμπτη δεν είναι απλώς υποχρέωση. Είναι τεστ ταυτότητας.
