Το ΣΕΦ χθες το βράδυ δεν ήταν απλώς γεμάτο. Ήταν ανυπόμονο. Ο Ολυμπιακός κουβαλούσε απέναντι στον Ερυθρό Αστέρα κάτι περισσότερο από μια βαθμολογική ανάγκη. Τρεις διαδοχικές ήττες από τους Σέρβους, μια βαριά τέταρτη περίοδο στον πρώτο γύρο και μια προσωπική εκκρεμότητα για τον Σάσα Βεζένκοφ, που μετρούσε επτά συνεχόμενες ήττες απέναντί τους. Το τελικό 92-86 δεν ήταν απλώς μια ακόμη νίκη της 28ης αγωνιστικής. Ήταν η στιγμή που η ιστορία σταμάτησε να επαναλαμβάνεται. Ο αγώνας ξεκίνησε με τον Αστέρα να επιβεβαιώνει τη φήμη του ως ομάδας που δεν επηρεάζεται από έδρες. Το 2-8 στα πρώτα λεπτά είχε ρυθμό και αυτοπεποίθηση. Ο Ολυμπιακός απάντησε χωρίς πανικό. Η μπάλα κατέβηκε χαμηλά στον Νίκολα Μιλουτίνοφ, ο Τόμας Ουόκαπ έβαλε τάξη στο τέμπο και ένα σερί 8-0 άλλαξε τη φορά του αγώνα. Το πρώτο δεκάλεπτο (24-20) δεν είχε θεαματική έκρηξη· είχε δομή. Επτά ασίστ για δύο λάθη, έλεγχος κατοχών, υπομονή.
Στη δεύτερη περίοδο, ο ρυθμός μετατοπίστηκε από την οργάνωση στην εκτέλεση. Ο Εβάν Φουρνιέ βρήκε χώρο και τον αξιοποίησε με τέσσερα τρίποντα, 14 πόντους στο δεκάλεπτο και ένα +14 (42-28) που έμοιαζε να αλλάζει τη δυναμική. Όμως ο Αστέρας δεν είναι ομάδα που διαλύεται. Με τον Τζόρνταν Ενβόρα και δεύτερες επιθέσεις από τα ριμπάουντ, μείωσε σε 49-45 στο ημίχρονο. Οι Σέρβοι είχαν 18 ριμπάουντ έναντι 12· ο Ολυμπιακός είχε το σκορ, όχι τον πλήρη έλεγχο.
Στο τρίτο δεκάλεπτο η εικόνα σταθεροποιήθηκε. Ο Ολυμπιακός έβρισκε λύσεις από την περιφέρεια με τον Βεζένκοφ και τον Τάιλερ Ντόρσεϊ, άνοιγε τη διαφορά στους 8-10 πόντους, αλλά κάθε φορά ο Αστέρας απαντούσε. Το 72-68 στο 30’ αποτύπωνε την αλήθεια. Οι Πειραιώτες ήταν καλύτεροι, όχι όμως ασφαλείς.
Και τότε ήρθε η τέταρτη περίοδος, η περίοδος που ξεχωρίζει τις καλές ομάδες από τις ώριμες. Ο Βεζένκοφ είχε περιοριστεί στους 6 πόντους στο πρώτο ημίχρονο. Στο δεύτερο μέρος έμοιαζε να διαβάζει κάθε κενό πριν δημιουργηθεί. Ένα εντυπωσιακό κάρφωμα με φάουλ, ύστερα από προσποίηση στην περιφέρεια, έδωσε ώθηση στο γήπεδο και έφερε το σκορ στο 81-74. Ο Αστέρας πλησίασε ξανά (85-81), αρνούμενος να αποχωρήσει.
Στα 54 δευτερόλεπτα πριν το τέλος, έγινε η φάση που χαρακτήρισε το βράδυ. Η μπάλα στα χέρια του Βεζένκοφ, ένα βήμα πίσω από τα 9 μέτρα, άμυνα πάνω του. Το σουτ έφυγε χωρίς δισταγμό. 88-81. Δεν ήταν απλώς τρίποντο, ήταν δήλωση. Ο Αστέρας μείωσε σε 90-86 στα 25’’, αλλά η διαχείριση ήταν ψύχραιμη. Ο Ολυμπιακός έκλεισε το παιχνίδι με ωριμότητα που θυμίζει ομάδα έτοιμη για μεγαλύτερα βράδια.
Οι αριθμοί εξηγούν, αλλά δεν αφηγούνται: 23 ασίστ (10 του Ουόκαπ), 14/35 τρίποντα, 58 πόντοι από το τρίο Βεζένκοφ–Φουρνιέ–Ντόρσεϊ. Ο Αστέρας πήρε τα ριμπάουντ (38-32), πίεσε τις γραμμές πάσας, έμεινε μέσα μέχρι το τέλος. Όμως ο Ολυμπιακός είχε επιθετική καθαρότητα και ψυχραιμία στις λεπτομέρειες. Με το 18-9 (και παιχνίδι λιγότερο), η ομάδα του Γιώργος Μπαρτζώκας πέτυχε 6η σερί εντός έδρας νίκη και 10η στα τελευταία 12 ματς, μειώνοντας τη διαφορά από την πρωτοπόρο Φενερμπαχτσέ στη μία νίκη. Σε μια EuroLeague όπου οι αποστάσεις είναι εύθραυστες, η συνέπεια είναι κεφάλαιο.
Το σημαντικότερο, ίσως, δεν ήταν το τρίποντο. Ήταν η αίσθηση ότι ο Ολυμπιακός δεν χρειάζεται πια να αποδείξει πως μπορεί να διαχειριστεί την πίεση. Το κάνει. Και ο Βεζένκοφ, σε μια βραδιά που έμοιαζε προσωπική, δεν έπαιξε μόνο σαν MVP. Έπαιξε σαν παίκτης που γνωρίζει πότε είναι η κρίσιμη στιγμή
