Μια βραδιά που ξεκίνησε με σιωπή, μνήμη και λουλούδια στη Θύρα 7 και κατέληξε σε έναν από τους πιο ηχηρούς μπασκετικούς μονόλογους της φετινής EuroLeague. Ο Ολυμπιακός δεν αναζητούσε απλώς επιστροφή στις νίκες μετά το Ντουμπάι, αναζητούσε ξανά τον εαυτό του. Και τον βρήκε με εκκωφαντικό τρόπο, διαλύοντας τη Βίρτους Μπολόνια με 109-77, σε ένα παιχνίδι που κρίθηκε πολύ πριν το τελευταίο δεκάλεπτο. Η ατμόσφαιρα στο κατάμεστο ΣΕΦ είχε βάρος. Η είσοδος του Γιώργου Μπαρτζώκα στο παρκέ, το σύνθημα που τον συνόδευσε, και η τελετουργική κατάθεση λουλουδιών πριν το τζάμπολ, έδωσαν στο ματς χαρακτήρα σχεδόν τελεσίδικης αποστολής. Ο Ολυμπιακός δεν έπαιζε για δύο βαθμούς. Έπαιζε για να επαναφέρει τη φυσική τάξη των πραγμάτων. Το πρώτο δεκάλεπτο ήταν ανταγωνιστικό, με τη Βίρτους να βρίσκει σκορ από την περιφέρεια και τον Ολυμπιακό να απαντά χωρίς πανικό. Το 24-23 δεν προμήνυε τίποτα από όσα θα ακολουθούσαν.
Το δεκάλεπτο που άλλαξε τη γεωμετρία του αγώνα
Η δεύτερη περίοδος ήταν μπασκετική ανωμαλία. Ένα 37-11 που δεν ήταν απλώς ρεκόρ παραγωγικότητας για τους «ερυθρόλευκους», αλλά επίδειξη πλήρους ελέγχου: ρυθμός, χώροι, αποφάσεις, αλληλοκάλυψη. Ο Ολυμπιακός δεν έτρεχε απλώς στο ανοικτό γήπεδο, διάβαζε κάθε αμυντική αντίδραση της Βίρτους πριν καν αυτή ολοκληρωθεί. Ο Σάσα Βεζένκοφ έβαλε τον ρυθμό με τη γνωστή, αθόρυβα αδυσώπητη αποτελεσματικότητά του. Ο Τάιλερ Ντόρσεϊ πυροβολούσε από μακριά χωρίς δισταγμό. Ο Εβάν Φουρνιέ έδωσε ποιότητα, ενώ σημαντική ήταν η βοήθεια από τον πάγκο. Στο ημίχρονο το 61-34 δεν ήταν υπερβολή, ήταν ακριβής αποτύπωση της διαφοράς επιπέδου.
Όταν η άμυνα γίνεται αφήγηση
Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο δεν ήταν οι 109 πόντοι, αλλά το πώς προέκυψαν. Ο Ολυμπιακός τελείωσε το πρώτο 20λεπτο με 16 ασίστ με μόλις 6 λάθη, διάβασε σωστά κάθε αλλαγή και κυριάρχησε στα ριμπάουντ. Στην άλλη πλευρά, η Βίρτους έμοιαζε εγκλωβισμένη, χωρίς καθαρές πρώτες επιλογές και με το παιχνίδι της να φθείρεται κατοχή με την κατοχή. Η τρίτη περίοδος απλώς επιβεβαίωσε την ετυμηγορία. Το 90-50 στο 30’ έμοιαζε περισσότερο με στατιστικό δελτίο παρά με σκορ αγώνα υψηλού επιπέδου. Ο ρυθμός έπεσε μόνο όταν το παιχνίδι είχε ήδη μετατραπεί σε τυπική διαδικασία.
Περισσότερο από ένα «bounce-back»
Η νίκη αυτή είχε χαρακτήρα δήλωσης. Όχι μόνο επειδή ήρθε μετά την ήττα στο Ντουμπάι, αλλά γιατί έδειξε ξανά την πλήρη εκδοχή του φετινού Ολυμπιακού: βάθος, ρόλοι, χημεία και αμυντική συνέπεια. Με ρεκόρ 17-9 και παιχνίδι λιγότερο, οι «ερυθρόλευκοι» κοιτούν ξανά ψηλά με τη σιγουριά ομάδας που ξέρει ακριβώς ποια είναι. Κάποιες βραδιές στο ΣΕΦ δεν μετριούνται μόνο σε πόντους. Μετριούνται σε αποκατάσταση πίστης. Και αυτή ήταν μία από αυτές.
