Το ΣΕΦ είχε καιρό να δει τέτοια ένταση να μετατρέπεται σε αποτέλεσμα. Όχι απλώς σε νίκη, αλλά σε δήλωση. Ο Ολυμπιακός επικράτησε της Μπαρτσελόνα με 87–75 σε ένα ματς υψηλής ποιότητας, ρυθμού και χαρακτήρα, φτάνοντας στην πέμπτη σερί νίκη του και παγιώνοντας την παρουσία του στην πρώτη τετράδα της EuroLeague, εκεί όπου το μπάσκετ παίζεται πλέον με όρους άνοιξης. Το παιχνίδι είχε δύο πρόσωπα και έναν καταλύτη. Στο πρώτο δεκάλεπτο, οι «ερυθρόλευκοι» έπαιξαν μπάσκετ απόλυτου ελέγχου. Πίεση στην μπάλα, κυριαρχία στα ριμπάουντ, γρήγορη μετάβαση. Ο Σάσα Βεζένκοφ ήταν ασταμάτητος από νωρίς, δίνοντας τον τόνο σε μια ομάδα που έφτασε στο 27–13 χωρίς να επιτρέψει στην Μπαρτσελόνα να βρει ρυθμό ή καθαρή πρώτη πάσα.
Η συνέχεια, όμως, ήταν διαφορετική. Η Μπαρτσελόνα αντέδρασε όπως αντιδρούν οι ομάδες τίτλου. Περιόρισε το transition game του Ολυμπιακού, έσφιξε τη ρακέτα, εκμεταλλεύτηκε τις κακές επιλογές των γηπεδούχων και γύρισε το μομέντουμ. Με τους Πάντερ, Μπριθουέλα και Σενγκέλια να κρατούν επιθετικά την ισορροπία, οι Καταλανοί έκλεισαν την τρίτη περίοδο μπροστά (59–64), δείχνοντας ότι το παιχνίδι περνούσε πλέον στη ζώνη των προσωπικοτήτων. Και εκεί ακριβώς εμφανίστηκε ο παίκτης που άλλαξε την αφήγηση.
Ο Ταϊρίκ Τζόουνς, μόλις στο τρίτο του παιχνίδι με τη φανέλα του Ολυμπιακού, έδωσε στο τέταρτο δεκάλεπτο αυτό που συχνά δεν αποτυπώνεται στα συστήματα: ενέργεια, ένστικτο, ένταση. Κυριάρχησε στη ρακέτα, έβαλε δύσκολα στον Γιαν Βέσελι, κέρδισε μάχες δεύτερης προσπάθειας, έτρεξε το γήπεδο, έπαιξε άμυνα που «έσπαγε» ρυθμούς. Το επιμέρους 28–11 της τελευταίας περιόδου δεν ήταν τυχαίο — ήταν προϊόν αμυντικής πειθαρχίας και επιθετικής αποφασιστικότητας.
Ο Ολυμπιακός έκλεισε το ματς όπως το άνοιξε: με έλεγχο. Ανάγκασε την Μπαρτσελόνα σε λάθη, κέρδισε τις κατοχές, έτρεξε στο ανοικτό γήπεδο και πήρε κρίσιμα καλάθια από διαφορετικούς πρωταγωνιστές. Το τρίποντο του Τάιλερ Ντόρσεϊ στο φινάλε, μια φάση που έμοιαζε περισσότερο με statement παρά με ανάγκη, σφράγισε μια βραδιά όπου η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα δεν κέρδισε απλώς, αλλά επιβεβαίωσε την ταυτότητά της.
Πίσω από τους αριθμούς —16 πόντοι, 8 ριμπάουντ, 3 κοψίματα, 3 κλεψίματα για τον Τζόουνς, double-double ποιότητας εμφάνιση από τον Βεζένκοφ, ουσία από τον Ουόρντ, σημαντικές ανάσες από τον νεοαποκτηθέντα Κόρι Τζόσεφ, υπάρχει κάτι πιο σημαντικό. Ο Ολυμπιακός μοιάζει πλέον με ομάδα που ξέρει ποιος είναι και τι θέλει. Ο ίδιος ο Μπαρτζώκας μίλησε για «θυσία» και «άμυνα στο τέταρτο δεκάλεπτο». Ο Βεζένκοφ για αποδοχή ρόλων. Και αυτή ίσως είναι η ουσία της φετινής πορείας: μετά από ένα δύσκολο ξεκίνημα, οι ρόλοι ξεκαθαρίζουν, το rotation βαθαίνει και το ΣΕΦ αρχίζει ξανά να λειτουργεί ως πλεονέκτημα.
Η διαφορά της πρώτης αναμέτρησης στη Βαρκελώνη δεν καλύφθηκε για λίγα δέκατα του δευτερολέπτου. Η συνολική εικόνα, όμως, καλύφθηκε πλήρως. Ο Ολυμπιακός δεν κοίταξε απλώς στα μάτια την Μπαρτσελόνα, την λύγισε στο σημείο που κρίνονται οι μεγάλες ομάδες. Στην άμυνα. Στην ένταση. Και στη στιγμή που κάποιος από τον πάγκο σηκώνεται και αλλάζει το παιχνίδι.
