Στο Κάουνας δεν παίχτηκε απλώς ένα παιχνίδι κανονικής περιόδου. Παίχτηκε εκείνο το είδος αγώνα που αποκαλύπτει τι θα συμβεί τον Μάιο όχι στο σκορ, αλλά στις λεπτομέρειες. Ο Ολυμπιακός έχασε με 99-94 από τη Ζαλγκίρις Κάουνας μετά από δύο παρατάσεις, όμως η ιστορία της βραδιάς δεν ήταν απλώς η ήττα. Ήταν το πώς έφτασε σε αυτήν. Χωρίς τους δύο βασικούς πυλώνες της frontline — τον Σάσα Βεζένκοφ και τον Νίκολα Μιλουτίνοφ — η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα μπήκε στο γήπεδο με σύνθεση ανάγκης και λογική πειραματισμού. Κι όμως, για σχεδόν 35 λεπτά έμοιαζε πιο συμπαγής από τους γηπεδούχους. Έλεγξε τον ρυθμό, πήρε επιθετικά ριμπάουντ, προηγήθηκε ακόμη και με +11 στις αρχές της τέταρτης περιόδου και έδειχνε να έχει βρει τον τρόπο να «κλέψει» μια δύσκολη εκτός έδρας νίκη.
Το παιχνίδι γύρισε στο μυαλό
Ο αγώνας άρχισε να φεύγει από τα χέρια του Ολυμπιακού όχι όταν κουράστηκε, αλλά όταν άρχισε να βιάζεται.
Ο Εβάν Φουρνιέ έκανε ίσως το πιο αντιφατικό ματς της σεζόν: 32 πόντοι, 9 ριμπάουντ — και 6 λάθη. Ήταν ο παίκτης που κράτησε την επίθεση όρθια και ταυτόχρονα εκείνος που στα τελευταία λεπτά της κανονικής διάρκειας και της δεύτερης παράτασης έδωσε κατοχές στους Λιθουανούς.
Απέναντί του, δύο γνώριμα πρόσωπα έπαιξαν σαν να περίμεναν μήνες αυτή τη βραδιά. Ο Νάιτζελ Ουίλιαμς‑Γκος και ο Μόουζες Ράιτ δεν έκαναν απλώς καλό παιχνίδι· σημάδεψαν τις πιο κρίσιμες κατοχές. Ο πρώτος με μεγάλα τρίποντα στην δεύτερη παράταση, ο δεύτερος με ριμπάουντ και άμυνες που έκοψαν τον ρυθμό των «ερυθρολεύκων». Εκεί κρίθηκε το ματς: στην επιλογή, όχι στην ενέργεια.
Οι κατοχές που χάθηκαν
Ο Ολυμπιακός είχε τρεις διαφορετικές ευκαιρίες να κλείσει το παιχνίδι:
- στο τέλος της κανονικής διάρκειας
- στην πρώτη παράταση μετά την αποβολή του Τζόουνς
- στη δεύτερη παράταση στο 93-92
Και στις τρεις περιπτώσεις δεν ηττήθηκε από άμυνα — αλλά από απόφαση. Βεβιασμένα τρίποντα, λάθη στην πάσα μέσα στη ρακέτα και μία επίθεση λιγότερο οργανωμένη από ό,τι σε όλο το προηγούμενο παιχνίδι. Η Ζαλγκίρις δεν έπαιξε καλύτερα συνολικά. Έπαιξε απλώς πιο καθαρά όταν η μπάλα βάρυνε.
Τι σημαίνει πραγματικά η ήττα
Στη βαθμολογία είναι απλώς ένα αποτέλεσμα Φεβρουαρίου. Αγωνιστικά όμως ήταν κάτι πιο σημαντικό: μια μικρογραφία playoff. Ο Ολυμπιακός έδειξε ότι μπορεί να επιβιώσει χωρίς τους βασικούς ψηλούς του. Μπορεί να βρίσκει επιθετικές λύσεις ακόμη και σε κακή βραδιά των δημιουργικών του παικτών. Όμως στα κλειστά παιχνίδια χρειάζεται καθαρότερη ιεραρχία αποφάσεων. Με άλλα λόγια, έχει το επίπεδο Final Four, αλλά όχι ακόμη την ψυχραιμία Final Four. Κάποιες ήττες κοστίζουν στη βαθμολογία. Άλλες λειτουργούν σαν πρόβα. Το Κάουνας ήταν ξεκάθαρα το δεύτερο.
