Μια Μονακό αποδεκατισμένη, με rotation μόλις εννέα παικτών, χωρίς τον Ελί Οκόμπο και τον Νίκολα Μίροτιτς, με τον Βασίλη Σπανούλη να έχει αποχωρήσει μόλις δύο ημέρες πριν από τον πάγκο και με την ομάδα να βρίσκεται σε καθεστώς εσωτερικής αναταραχής, κατάφερε να βρει τρόπο να επιβιώσει. Και το έκανε απέναντι στον Ολυμπιακό, μία από τις πιο σταθερές ομάδες της φετινής EuroLeague. Το τελικό 81-80 δεν ήταν απλώς ένα αποτέλεσμα. Ήταν ένα παιχνίδι που κρίθηκε στην τελευταία κατοχή, σε ένα σουτ που έμοιαζε περισσότερο με ένστικτο παρά με σύστημα. Ο Ματιού Στραζέλ, τέσσερα δευτερόλεπτα πριν το τέλος, έγραψε τον επίλογο.
Η πρώτη εικόνα του αγώνα έδειξε από νωρίς ότι ο Ολυμπιακός δεν είχε την ένταση που τον χαρακτηρίζει. Η Μονακό μπήκε στο παιχνίδι με ενέργεια και φυσική δύναμη, εκμεταλλευόμενη την αμυντική αδράνεια των «ερυθρόλευκων». Ο Μάικ Τζέιμς, παρότι δεν έκανε κανονική προθέρμανση πριν από το παιχνίδι, έδωσε αμέσως ρυθμό στην επίθεση των Μονεγάσκων. Η ομάδα του Πριγκιπάτου προηγήθηκε γρήγορα με 16-8, ενώ στο τέλος της πρώτης περιόδου είχε ήδη επιβάλει το παιχνίδι της με 22-14. Ο Ολυμπιακός εκείνη τη στιγμή έμοιαζε να ψάχνει την ταυτότητά του στο παρκέ. Χωρίς τον Σάσα Βεζένκοφ και τον Τόμας Ουόκαπ, η δημιουργία ήταν περιορισμένη και η επίθεση βασιζόταν σε ατομικές πρωτοβουλίες.
Αν υπήρξε ένας παίκτης που κράτησε τον Ολυμπιακό στο παιχνίδι, αυτός ήταν ο Τάιλερ Ντόρσεϊ. Ο διεθνής γκαρντ βρήκε ρυθμό από την περιφέρεια και κράτησε ζωντανή την ομάδα του Πειραιά όταν η διαφορά άγγιξε ακόμη και τους 15 πόντους (29-14) στο δεύτερο δεκάλεπτο. Με τρίποντα και γρήγορες εκτελέσεις, ο Ντόρσεϊ κατάφερε να μειώσει τη διαφορά και να αλλάξει τη δυναμική του παιχνιδιού. Στο ημίχρονο το σκορ είχε διαμορφωθεί στο 43-37, ένα αποτέλεσμα που έδινε στον Ολυμπιακό την αίσθηση ότι το παιχνίδι μπορούσε να γυρίσει.
Η πραγματική αντίδραση του Ολυμπιακού ήρθε στο τρίτο δεκάλεπτο. Με τον Νίκολα Μιλουτίνοφ να κυριαρχεί στη ρακέτα και τον Κώστα Παπανικολάου να δίνει την πρώτη ελληνική απάντηση από τα 6.75, οι «ερυθρόλευκοι» πήραν για πρώτη φορά προβάδισμα στο παιχνίδι. Το τρίποντο του αρχηγού για το 47-45 άλλαξε το momentum. Από εκεί και πέρα το παιχνίδι μετατράπηκε σε μια κλασική μάχη EuroLeague. Κατοχές που κρίνονταν σε λεπτομέρειες, συνεχείς αλλαγές στο σκορ και υψηλή ένταση. Στο τέλος της τρίτης περιόδου οι δύο ομάδες βρίσκονταν σχεδόν ισόπαλες: 62-62.
Το τελευταίο δεκάλεπτο είχε τη μορφή αγώνα σκακιού υψηλής πίεσης. Η Μονακό βασίστηκε στη σκληράδα της άμυνάς της και κυρίως στην ενέργεια που έβγαλε στο ριμπάουντ. Είναι χαρακτηριστικό ότι στο τέταρτο δεκάλεπτο κέρδισε τη μάχη των ριμπάουντ 9-1, στοιχείο που αποδείχθηκε καθοριστικό. Παράλληλα, ο Ολυμπιακός πλήρωσε τα λάθη του. Οι «ερυθρόλευκοι» ολοκλήρωσαν το παιχνίδι με 15 λάθη και μόλις 13 ασίστ, μια ασυνήθιστη στατιστική εικόνα για μια ομάδα που βασίζεται στην κυκλοφορία της μπάλας. Ο Εβάν Φουρνιέ είχε μια από τις πιο δύσκολες βραδιές του στη σεζόν, ολοκληρώνοντας τον αγώνα με 3 πόντους και 1/6 σουτ, ενώ η απουσία δημιουργίας από την περιφέρεια έγινε ακόμη πιο εμφανής στα τελευταία λεπτά.
Τα τελευταία δευτερόλεπτα ήταν σχεδόν κινηματογραφικά. Ο Άλεκ Πίτερς ισοφάρισε σε 79-79 με lay-up στα 51,7 δευτερόλεπτα πριν το τέλος. Λίγο αργότερα, ο ίδιος κέρδισε φάουλ αλλά ευστόχησε μόνο στη μία βολή, δίνοντας στον Ολυμπιακό προβάδισμα 80-79. Η Μονακό όμως είχε ακόμη μία κατοχή. Ο Στραζέλ πήρε την μπάλα, δημιούργησε χώρο και σκόραρε με jumper που βρήκε ταμπλό για το 81-80 με 4 δευτερόλεπτα να απομένουν. Στην τελευταία επίθεση ο Ολυμπιακός δεν κατάφερε να βρει καθαρό σουτ. Η άμυνα της Μονακό ανάγκασε τον Μιλουτίνοφ να επιχειρήσει τρίποντο απελπισίας, μόλις την τρίτη προσπάθειά του πίσω από τα 6.75 όλη τη σεζόν.
Για τον Ολυμπιακό, το αποτέλεσμα ήταν περισσότερο προειδοποίηση παρά καταστροφή. Οι «ερυθρόλευκοι» έπεσαν στο 20-11, παραμένοντας σε τροχιά υψηλής κατάταξης, όμως το παιχνίδι στο Μονακό αποκάλυψε πόσο δύσκολο γίνεται το επιθετικό τους παιχνίδι όταν λείπουν οι βασικοί περιφεριακοί. Για τη Μονακό, αντίθετα, ήταν μια νίκη χαρακτήρα. Με ρόστερ περιορισμένο, με αλλαγές στον πάγκο και με την ομάδα να μοιάζει σε μεταβατική φάση, οι Μονεγάσκοι έδειξαν ότι ακόμη μπορούν να παίξουν με ένταση και περηφάνια.
Ίσως αυτό να είναι και το πιο σημαντικό συμπέρασμα του αγώνα. Σε μια EuroLeague που συχνά καθορίζεται από τα συστήματα, στο Πριγκιπάτο νίκησε απλώς η ομάδα που είχε περισσότερη ενέργεια στα τελευταία τέσσερα δευτερόλεπτα.
