Παναγιώτης Παπαδούλης: «Φοβάμαι μην ζω χωρίς να υπάρχω»

Ο Παναγιώτης Παπαδούλης είναι φοιτητής στο Τμήμα Ψηφιακών Τεχνών και Κινηματογράφου του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και απόφοιτος της Δραματικής Σχολής Αθηνών Γιώργου Θεοδοσιάδη.  Στον κινηματογράφο έχει συμμετάσχει στις ταινίες μικρού μήκους «Loop: A Short Horror Film», «Η Ανάκριση», «Εκεί που ήμουν», «And There She Wasn’t» και «The Tunnel», σε σκηνοθεσία Κώστα Κουρμπόγλου, καθώς και στην ταινία «Ήρθα από τη θάλασσα», γαλλικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Χάρη Νικολαΐδη. Έχει επίσης συνεργαστεί με τη Faliro Productions σε μικρούς ρόλους για τη βιογραφική ταινία του Γιάννη Αντετοκούνμπο και για τη σειρά «Jack Ryan».

Στο θέατρο, το φθινόπωρο του 2023 συμμετείχε στην παράσταση «Το περιεχόμενο της βαλίτσας» σε σκηνοθεσία Παυλίνας Μάρβιν (Art 63). Συμμετείχε ως performer στην παράσταση «ΜΙΝΤΑΤΙ», σε χορογραφία και σκηνοθεσία Τζένης Αργυρίου, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Επιδαύρου. Τη σεζόν 2024–2025 συμμετείχε στην παράσταση «Ο θάνατος του Εμποράκου» του Άρθουρ Μίλλερ, σε σκηνοθεσία Γιώργου Νανούρη, στο Θέατρο Ζίνα. Την τηλεοπτική περίοδο 2025 εμφανίστηκε με μικρό ρόλο στη σειρά «Ριφιφί» του Σωτήρη Τσαφούλια. Τον Νοέμβριο του 2025 συμμετείχε στον Χορό της παράστασης «Οιδίπους Τύραννος», σε σκηνοθεσία Θανάση Σαράντου, ενώ τον Φεβρουάριο του 2026 έπαιξε στην «Αντιγόνη» του Σοφοκλή, στους ρόλους του Φύλακα και του Εξάγγελου, επίσης σε σκηνοθεσία Θανάση Σαράντου. Από τις 17 Φεβρουαρίου 2026 πρωταγωνιστεί στην παράσταση «Εμιγκρέδες» του Σλάβομιρ Μρόζεκ, σε σκηνοθεσία Βλαδίμηρου Κυριακίδη, στο νέο Θέατρο ΜΕΤΣ του Σωτήρη Τσαφούλια και της Άννας Μενενάκου.

Τελευταία ταινία που είδες και σου άρεσε:

Η τελευταία ταινία που είδα ήταν το «Hamnet». Μου άρεσε πολύ σκηνοθετικά, όπως επίσης και η ωμή και αληθινή ερμηνεία που παρέδωσε η Jessie Buckley.

Ποιο βιβλίο έχεις στο κομοδίνο σου:

Το πρώτο θεωρητικό βιβλίο υποκριτικής που μου έκαναν δώρο: το «Theatre» του David Mamet. Έχει ιδιαίτερη συναισθηματική αξία για μένα.

Τι θα έκανες αν δεν ήσουν ηθοποιός;

Θα μου άρεσε να ήμουν ιδιωτικός ερευνητής ή εγκληματολόγος. Πολλές σειρές φταίνε για αυτή την απάντηση.

Περιέγραψε μια στιγμή ευτυχίας:

Να βρίσκομαι μπροστά σε ένα όμορφο τοπίο και να προσπαθώ να το «χορτάσω» όσο περισσότερο γίνεται. Μια στιγμή ηρεμίας που με βοηθά να αποβάλω την ένταση της καθημερινότητας.

Τι φοβάσαι πιο πολύ;

Να φτάσω σε μια ηλικία και να χάσω τα λογικά μου. Στην ουσία είναι σαν να είσαι ζωντανός χωρίς να υπάρχεις.

Πότε λες ψέματα;

Όταν με περιμένει η παρέα μου για έξοδο και τους λέω «ξεκινάω σε πέντε». Η αλήθεια είναι ότι σε πέντε λεπτά θα σηκωθώ από το κρεβάτι.

Αν μπορούσες να αλλάξεις κάτι στον εαυτό σου, τι θα ήταν;

Να μπορούσα να δίνω περισσότερες δεύτερες ευκαιρίες. Θεωρώ πως οι άνθρωποι στην ουσία τους δύσκολα αλλάζουν και γι’ αυτό δεν το κάνω συχνά. Συγχωρώ, αλλά μετά υψώνω τείχη.

Ποια είναι η χειρότερη μορφή δυστυχίας;

Νομίζω η έλλειψη σκοπού. Αν αφαιρέσεις από τον άνθρωπο την αναζήτηση ή το «κυνήγι» της ζωής — όπως κι αν την ορίζει ο καθένας — δεν μένει παρά μια αδιάκοπη περιφορά πάνω στη γη, που οδηγεί σε σκοτεινές περιοχές του μυαλού. Βέβαια, για τέτοιες φιλοσοφίες μπορούμε να συζητάμε μόνο όταν πάψουν πρώτα απ’ όλα να σκοτώνονται παιδιά σε κάθε γωνιά του κόσμου. Όταν υπάρχουν τόσες αθώες ψυχές χαμένες, όσο κι αν έχουμε πετύχει ατομικά τους στόχους μας, έχουμε αποτύχει ως ανθρωπότητα — αν υπάρχει ακόμη αυτή η έννοια.

Σε ποια εποχή θα ήθελες να ζεις;

Σε μια εποχή που μάλλον δεν έχει έρθει ακόμα. Και δεν ξέρω αν θα έρθει και πότε.

Ποιο είναι το motto σου;

«Η προσμονή μεγαλώνει την επιθυμία».

Αγαπημένος προορισμός:

Η Ιαπωνία. Δεν έχω πάει ποτέ, αλλά έχω ψάξει τόσα πολλά για τον πολιτισμό και την κουλτούρα της που θέλω πολύ να την επισκεφτώ.

Το μεγαλύτερο ελάττωμά σου:

Δεν εκφράζομαι εύκολα στους ανθρώπους μου. Προτιμώ να δείχνω μέσα από πράξεις, όμως καταλαβαίνω ότι πολλές φορές τα συναισθήματα χρειάζονται και λόγια.

Αν είχες μπροστά σου τον Θεό, τι θα του έλεγες;

Θα τον ρωτούσα αν τα πήγα καλά.

Αγαπημένη βόλτα στην πόλη:

Πέρα από το Παγκράτι, μου αρέσει πολύ κι ένας απογευματινός περίπατος στην παραλία της Γλυφάδας.

Τι ετοιμάζεις αυτόν τον καιρό και ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σου;

Στις 17 Φλεβάρη, με μεγάλη χαρά και ανυπομονησία, ξεκινήσαμε με τον Σωκράτη Αγγελή την παράσταση «Οι Εμιγκρέδες» του Σλάβομιρ Μρόζεκ στο Θέατρο ΜΕΤΣ, σε σκηνοθεσία του Βλαδίμηρου Κυριακίδη. Ένα έργο για το οποίο όλοι έχουμε δουλέψει πολύ και το οποίο θεωρώ εξαιρετικά επίκαιρο για την περίοδο που διανύουμε. Για το άμεσο μέλλον υπάρχουν κάποιες συζητήσεις, αλλά είναι ακόμη νωρίς για περισσότερα.