Υπάρχουν βραδιές που ξεκινούν σαν συναυλίες και τελειώνουν σαν ιστορίες που θα λες χρόνια μετά. Ο Παύλος Παυλίδης έχει τον τρόπο να τις φτιάχνει: λίγα φώτα, αέρας από τη θάλασσα και μια φωνή που δεν προσπαθεί να σε πείσει απλώς σε βρίσκει. Την Κυριακή 5 Ιουλίου, στην Πλατεία Νερού, δεν επιστρέφει απλώς ένας δημοφιλής καλλιτέχνης στο Release Athens. Eπιστρέφει ένα ολόκληρο συναυλιακό τελετουργικό που έχει διαμορφώσει τον τρόπο με τον οποίο η πόλη βιώνει τη σύγχρονη ελληνική ροκ. Κάπου ανάμεσα σε παλιά τραγούδια που επιστρέφουν αλλιώς και καινούργια που δοκιμάζουν την πρώτη τους ζωή, η πόλη θα τραγουδήσει πιο δυνατά απ’ ό,τι συνήθως, σαν να ξέρει ήδη το ρεφρέν.
Ένα χρόνο μετά την περσινή, σχεδόν μυθική βραδιά στον ίδιο χώρο, η επανεμφάνιση μοιάζει λιγότερο με επανάληψη και περισσότερο με δεύτερο κεφάλαιο. Όχι γιατί αλλάζει ο καλλιτέχνης, αλλά γιατί αλλάζει το κοινό. Στις συναυλίες του Παυλίδη συναντιούνται άνθρωποι που μεγάλωσαν με τις κασέτες από τα Ξύλινα Σπαθιά και νεότεροι που τον ανακάλυψαν μέσω playlists. Το αποτέλεσμα δεν είναι νοσταλγία αλλά συγχρονισμός: διαφορετικές γενιές που τραγουδούν τα ίδια λόγια σαν να γράφτηκαν σήμερα.
Η ιδιαιτερότητα των live του δεν είναι το setlist, είναι η αίσθηση ότι το setlist γράφεται εκείνη τη στιγμή. Οι συναυλίες του λειτουργούν σαν συλλογική αφήγηση: ένα κομμάτι ξεκινά ως τραγούδι και καταλήγει να γίνεται ανάμνηση πριν ακόμη τελειώσει. Αυτό εξηγεί γιατί κάθε sold-out δεν μοιάζει με επιτυχία αλλά με επιστροφή σε γνώριμο τόπο.
Ένα live που γίνεται παράσταση
Η φετινή εμφάνιση δεν θα στηριχθεί μόνο στη μουσική. Το σκηνικό περιβάλλον θα διαμορφωθεί μέσα από νέα συνεργασία με τον εικαστικό Στέφανο Ρόκκο και τον σκηνοθέτη Χάρη Λαγκούση, μετατρέποντας τη συναυλία σε υβρίδιο performance και οπτικής αφήγησης. Ο Παυλίδης, άλλωστε, ποτέ δεν αντιμετώπιζε τη σκηνή ως απλό χώρο εκτέλεσης τραγουδιών — περισσότερο ως χώρο κατοίκησης.
Παράλληλα, το κοινό θα ακούσει για πρώτη φορά ζωντανά υλικό από τον επερχόμενο δίσκο του που θα κυκλοφορήσει μέσα στη χρονιά. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι η συναυλία θα βρίσκεται σε μια ενδιαφέρουσα χρονική «ρωγμή»: ανάμεσα σε ένα παρελθόν που όλοι γνωρίζουν και σε ένα μέλλον που δοκιμάζεται μπροστά τους.
Η μπάντα και η ενέργεια
Στη σκηνή θα βρεθεί με ανανεωμένη σύνθεση μουσικών, όχι απλώς συνοδευτική αλλά ισότιμη. Στις συναυλίες του Παυλίδη, η μπάντα δεν παίζει πίσω από τον τραγουδοποιό αλλά λειτουργεί σαν πολλαπλασιαστής της έντασης. Έτσι εξηγείται γιατί τα τραγούδια συχνά αποκτούν διαφορετικό ρυθμό και διάρκεια από τις ηχογραφήσεις και μετατρέπονται σε ζωντανά σώματα.
Περισσότερο από μια καλοκαιρινή έξοδο
Το ενδιαφέρον με τον Παυλίδη είναι ότι το κοινό δεν πηγαίνει για να «ακούσει» αλλά για να επιβεβαιώσει κάτι. Ότι ορισμένα τραγούδια μπορούν να λειτουργούν σαν χρονικοί δείκτες, να μετράνε εποχές, σχέσεις και ηλικίες. Στις 5 Ιουλίου, η πόλη δεν θα φιλοξενήσει απλώς μια εμφάνιση. Θα επαναλάβει μια συνήθεια που έχει αρχίσει να μοιάζει με καλοκαιρινό ραντεβού: να συγκεντρώνεται δίπλα στη θάλασσα και να τραγουδά σαν να θυμάται κάτι που δεν έζησε ποτέ, αλλά το ξέρει απ’ έξω.
