Υπάρχει κάτι παράδοξο στην ιστορία του ιταλικού ιταλική design. Ενώ γεννήθηκε μέσα σε ελλείψεις, κατόρθωσε και έγινε συνώνυμο της αφθονίας. Μια χώρα χωρίς μεγάλες πρώτες ύλες, χωρίς ενιαία πολιτική ιστορία μέχρι τη δεκαετία του 70, χωρίς βιομηχανικούς γίγαντες τύπου Γερμανίας ή ΗΠΑ, κατάφερε να εξάγει κάτι πιο ανθεκτικό από προϊόντα, ένα βλέμμα. Το Italian eye. Έναν τρόπο να βλέπεις τον κόσμο όπου η λειτουργία δεν ακυρώνει την απόλαυση και η παράδοση δεν φοβάται την εξέλιξη.
Η Persol ανήκει σε αυτή τη σπάνια κατηγορία ιταλικών οίκων που δεν χρειάζονται υπερβολή για να δηλώσουν την παρουσία τους. Η Persol ξεκίνησε το 1917 όταν ο Giuseppe Ratti σχεδίασε τα Protector, γιαλιά για οδηγούς αγώνων και πιλότους που εξυπηρετήσουν μια λειτουργική ανάγκη. Από τότε, η ιδέα της περιπέτειας, κυριολεκτικής και δημιουργικής, παραμένει στον πυρήνα της. Σεβασμός στον τεχνίτη, επένδυση στην ποιότητα, πραγματική σχέση με την τέχνη και τον πολιτισμό, ενσωμάτωση της τεχνολογίας χωρίς απώλεια ταυτότητας.
Στο εργοστάσιο του Lauriano, έξω από το Τορίνο, το παρόν και το παρελθόν συνυπάρχουν χωρίς ένταση. Ρομποτικοί βραχίονες, λέιζερ και αυτοματισμοί μοιράζονται τον χώρο με ανθρώπινα χέρια που λιμάρουν ασετάτ, ελέγχουν αρθρώσεις, «ακούνε» το υλικό. Δεν πρόκειται για φολκλόρ. Είναι μια βιομηχανική φιλοσοφία που επιμένει ότι η τελειότητα δεν επιτυγχάνεται χωρίς ανθρώπινη ατέλεια.
Όπως σημειώνει ο δημιουργικός διευθυντής Riccardo Pozzoli, η κληρονομιά της Persol δεν είναι ένα στυλ αλλά ένας τρόπος σκέψης: ο σχεδιασμός ως ισορροπία ανάμεσα σε λειτουργία, άνεση και αισθητική. Νέα υλικά, νέες τεχνολογίες, αλλά η ίδια εμμονή στη συνοχή και στη λεπτομέρεια. Η πολυτέλεια, εδώ, δεν είναι δήλωση, είναι αποτέλεσμα.
Αυτή η λογική αποτυπώνεται καθαρά στη νέα συλλογή Total Black Arrow. Δεν είναι επανεφεύρεση. Είναι επανεστίαση. Η σιλουέτα βασίζεται στο εμβληματικό 649, ένα μοντέλο που κουβαλά ήδη δεκαετίες ιστορίας. Η Victor bridge με τις τρεις εγκοπές, σχεδιασμένη αρχικά τη δεκαετία του ’50, παραμένει, όχι ως νοσταλγία αλλά ως μηχανική λύση για ευκαμψία, άνεση και προσαρμοστικότητα. Το μαύρο εδώ δεν είναι απλώς χρώμα. Είναι ατμόσφαιρα. Η Arrow, το μεταλλικό σύμβολο που εμφανίστηκε για πρώτη φορά στα τέλη της δεκαετίας του ’30, δεν «φωνάζει» πια. Έχει ενσωματωθεί στο εσωτερικό του βραχίονα, προστατευμένη, σχεδόν κρυφή. Όπως στο film noir, το σημαντικό δεν βρίσκεται πάντα στο φως.
Και το σινεμά δεν είναι τυχαία αναφορά για την Persol. Από τη La Dolce Vita μέχρι το Casino Royale και από το The Thomas Crown Affair μέχρι το The Batman, τα γυαλιά της ορίζουν χαρακτήρες. Δεν είναι οι κραυγαλέοι πρωταγωνιστές. Είναι οι σιωπηλοί, ευφυείς, επικίνδυνα ψύχραιμοι. Εκείνοι που ξέρουν περισσότερα απ’ όσα λένε.
Σε μια εποχή όπου έννοιες όπως η κληρονομιά, η ήσυχη πολυτέλεια και η διαχρονικότητα έχουν καταντήσει σχεδόν κενές ετικέτες, η Persol λειτουργεί ως υπενθύμιση ότι η κληρονομιά δεν δηλώνεται αλλά αποδεικνύεται.Δεν χτίζεται με micro-trends, αλλά με συνέπεια. Δεν είναι νοσταλγία, αλλά συνέχεια. Σε μια εποχή όπου έννοιες όπως η κληρονομιά, και η ήσυχη πολυτέλεια χρησιμοποιούνται συχνά ως συντομεύσεις μάρκετινγκ, η Persol ξεχωρίζει γιατί δεν χρειάζεται να τις επικαλείται. Δεν είναι πολλές οι εταιρείες που έχουν τον χρόνο, τη γνώση και το τοπικό οικοσύστημα για να τις ενσωματώνουν ουσιαστικά στην πράξη.
Όπως το θέτει ο Pozzoli, η ιταλική maestria δεν αφορά μόνο το πώς κατασκευάζεται κάτι, αλλά το γιατί. Σε έναν κόσμο που επιταχύνει και γίνεται όλο και πιο απρόσωπος, η Persol εκπροσωπεί τον χρόνο, την αυθεντικότητα και την ανθρώπινη ατέλεια, στοιχεία που δεν ανήκουν στο παρελθόν, αλλά παραμένουν επίκαιρα. Όχι ως νοσταλγία, αλλά ως συνέχεια. Σε έναν κόσμο ολοένα και πιο συνθετικό, το ιταλικό βλέμμα της Persol συνεχίζει να κοιτά με καθαρότητα. Και αυτό, τελικά, είναι το πιο σπάνιο υλικό απ’ όλα.
