The Bonnie Nettles: Η συνύπαρξη είναι επικίνδυνη για μια μπάντα

Οι μουσικές συνεντεύξεις συνήθως λειτουργούν σαν μικρές παραστάσεις. Οι μπάντες μιλούν για επιρροές, όνειρα, ιστορίες από περιοδείες, τη μυθολογία που χτίζεται γύρω από το όνομά τους. Κάποιες φορές όμως συμβαίνει και κάτι διαφορετικό: οι απαντήσεις είναι λιτές, σχεδόν τηλεγραφικές, σαν να γράφτηκαν στο διάλειμμα ανάμεσα σε δύο πρόβες. Οι The Bonnie Nettles αντιμετώπισαν αυτή τη συζήτηση με μια αξιοσημείωτη οικονομία λέξεων. Όχι γιατί δεν έχουν ιστορίες, άλλωστε κάθε μπάντα έχει. Αλλά μάλλον γιατί δεν φαίνεται να έχουν ιδιαίτερη διάθεση να τις εξηγήσουν. Σε μια εποχή που πολλοί καλλιτέχνες χτίζουν προσεκτικά το αφήγημά τους, εκείνοι μοιάζουν να κάνουν το αντίθετο: να κόβουν τις φράσεις στο απολύτως απαραίτητο.

Το αποτέλεσμα είναι μια ασυνήθιστη συνέντευξη: λιγότερο αφήγηση, περισσότερη σιωπή ανάμεσα στις λέξεις. Και κάπου μέσα σε αυτή τη λιτότητα εμφανίζονται μικρές φράσεις που λένε περισσότερα απ’ όσα φαίνονται με την πρώτη ματιά. Ίσως γιατί, όπως φαίνεται, οι Bonnie Nettles προτιμούν να μιλούν λιγότερο και να παίζουν περισσότερο.

– Το όνομα της μπάντας έχει μια ιδιαίτερη πολιτισμική αναφορά. Πόσο σημαντικό είναι για εσάς να υπάρχει μια μυθολογία γύρω από ένα συγκρότημα;

Δεν είναι μυθολογία, είναι μια αληθινή ιστορία. Για εμάς δεν έχει ιδιαίτερη σημασία. Απλώς μας άρεσε η ιστορία και το όνομα.

– Η ψυχεδέλεια είναι για εσάς μουσικό είδος ή τρόπος να επιβιώσεις σε έναν παράλογο κόσμο;

Ό,τι συμβαίνει στον κόσμο πλέον μοιάζει ψυχεδελικό. Εμείς, ωστόσο, προσπαθούμε να παραμένουμε στο μουσικό κομμάτι.

– Η ψυχεδελική μουσική γεννήθηκε σε εποχές που οι άνθρωποι πίστευαν ότι η μουσική μπορεί να αλλάξει τον κόσμο. Σήμερα πιστεύετε ότι μπορεί να αλλάξει έστω μια νύχτα;

Εξακολουθεί να ισχύει αυτό. Η διαφορά σήμερα είναι ότι δεν υπάρχει η ίδια ανάγκη να αλλάξει ο κόσμος όπως κάποτε. Ακούμε μουσική περισσότερο ως προσωπική ευχαρίστηση ή καθοδήγηση και όχι με στόχο να αλλάξουμε την αντίληψη κάποιου, με μερικές εξαιρέσεις.

– Έχετε σκεφτεί ποτέ ότι η ψυχεδελική μουσική είναι ο πιο κομψός τρόπος να χαθείς;

Υπάρχουν και άλλοι τρόποι.

– Η Αθήνα είναι μια πόλη γεμάτη θόρυβο, ιστορία και χάος. Πόσο από αυτό το χάος υπάρχει μέσα στη μουσική σας;

Δεν θα έλεγα ότι η μουσική μας προσεγγίζει κάτι από αυτό που έχει η Αθήνα. Ειδικά το χάος.

– Ποιο είναι το πιο παράξενο πράγμα που σας έχει συμβεί σε περιοδεία και σκεφτήκατε: “Αυτό δεν θα το πιστέψει κανείς”;

Δεν έχει συμβεί κάτι τόσο παρανοϊκό. Πηγαίνουμε συνήθως πολύ καλά προετοιμασμένοι, οπότε σπάνια συμβαίνουν απρόοπτα. Προσπαθούμε οι περιοδείες μας να είναι όσο πιο επαγγελματικές γίνεται.

– Ποιο είναι το πιο επικίνδυνο πράγμα για μια μπάντα: η επιτυχία, η πλήξη ή το να αρχίσεις να παίρνεις τον εαυτό σου πολύ σοβαρά;

Η συνύπαρξη μεταξύ των μελών.

– Αν μπορούσατε να διαγράψετε από τη μνήμη σας ένα live που δώσατε ποτέ, ποιο θα ήταν και γιατί;

Ένα στο Πεδίον του Άρεως.

– Το “Drift Like Home” είναι τραγούδι για την επιστροφή ή για τη φυγή;

Μάλλον για το δεύτερο.

– Υπάρχει κάποια πόλη στην Ευρώπη που νιώσατε ότι καταλαβαίνει καλύτερα τη μουσική σας;

Γενικά στη Γερμανία φαίνεται να υπάρχει κοινό που ανταποκρίνεται περισσότερο.

– Πολλοί λένε ότι οι Bonnie Nettles είναι μπάντα που πρέπει να τη δεις live για να τη καταλάβεις. Τι συμβαίνει στη σκηνή που δεν χωράει στον δίσκο;

Ίσως το λένε για την ενέργεια που υπάρχει στο stage.

– Είστε επταμελής μπάντα. Είναι πιο εύκολο να γράφεις μουσική με τόσους ανθρώπους ή πιο δύσκολο να κρατήσεις την κατεύθυνση;

Δεν έχει να κάνει με τον αριθμό των μελών. Ξέρω πολλές μπάντες με τρία ή τέσσερα άτομα που δεν μπορούσαν να συνεννοηθούν. Εμείς υπάρχουμε δέκα χρόνια και αυτό μάλλον απαντά στο ερώτημα.

– Η ελληνική psychedelic σκηνή έχει αποκτήσει διεθνές ενδιαφέρον τα τελευταία χρόνια. Νιώθετε μέρος μιας σκηνής;

Δεν νομίζω ότι υπάρχει πραγματικά σκηνή. Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που προσπαθούν να κυκλοφορούν τη μουσική τους και κάποιοι άλλοι που τους αρέσει να την ακούν. Αυτό είναι όλο.

– Υπάρχει κάτι που δεν έχετε κάνει ακόμη στη μουσική και αποτελεί πρόκληση για εσάς;

Να παίξουμε σε περισσότερες μεγάλες πόλεις της Ευρώπης αλλά και εκτός Ευρώπης.

– Αν οι Bonnie Nettles ήταν ταινία, τι είδους θα ήταν;

Μάλλον ένα ντοκιμαντέρ του National Geographic.