Το New Balance 991 δεν σχεδιάστηκε για να ξεχωρίζει. Σχεδιάστηκε για να χρησιμοποιείται — κι αυτό ακριβώς το έκανε να ξεχωρίσει. Στο Μιλάνο των αρχών των 2000s, την εποχή που τα κοστούμια ξαναβγήκαν στον δρόμο και το casual ακόμη έψαχνε τη θέση του, ένα running παπούτσι βρέθηκε κάτω από σακάκια χωρίς να μοιάζει λάθος. Έμοιαζε απλώς σωστό. Από εκεί ξεκίνησε σιωπηλά η του φήμη. Όχι ως τάση, αλλά ως συνήθεια. Η πρώτη του επιτυχία δεν βασίστηκε στο design αλλά στην ισορροπία. Ούτε υπερβολικά αθλητικό ούτε επίσημο, ούτε ελαφρύ, ούτε βαρύ. Ένα sneaker που ζητούσε μόνο να φορεθεί. Γι’ αυτό και βρήκε θέση σε ανθρώπους που δεν επένδυαν στην εικόνα τους αλλά στην άνεσή τους. Το αποτέλεσμα ήταν μια μορφή κομψότητας που δεν διαφημιζόταν, δεν δήλωνε τίποτα, απλώς λειτουργούσε.
Η νέα έκδοση επιστρέφει σε αυτή τη λογική, αλλά μέσα από υλικά που κουβαλούν μνήμη. Το επάνω μέρος κατασκευάζεται από φυτικά επεξεργασμένο δέρμα σε αποχρώσεις καραμέλας και σκούρου καφέ, περισσότερο συγγενείς με παλιές ιταλικές βαλίτσες παρά με sneakers βιτρίνας. Δεν είναι για φινίρισμα, είναι υλικό που περιμένει τη φθορά.
Και αυτή είναι η ουσία του συγκεκριμένου μοντέλου. Ολοκληρώνεται μόνο μετά τη χρήση. Με τον καιρό το δέρμα μαλακώνει, σκουραίνει, σημαδεύεται, γίνεται προσωπικό. Όπως ένα πορτοφόλι που δεν αντικαθίσταται όταν παλιώσει αλλά όταν το χάσεις. Η παραγωγή παραμένει στο εργοστάσιο της εταιρείας στη βόρεια Αγγλία, σε μικρές ποσότητες παρά στη μαζική παραγωγή. Η λογική δεν είναι η καινοτομία αλλά η συνέχεια. Σε μια αγορά που λειτουργεί με εποχιακές κυκλοφορίες, το συγκεκριμένο παπούτσι αντιμετωπίζεται ως αντικείμενο διάρκειας.
Τεχνικά, το υπόβαθρο παραμένει λειτουργικό. Απορρόφηση κραδασμών και σταθερότητα που σχεδιάστηκαν για τρέξιμο εξακολουθούν να υπηρετούν την καθημερινότητα της πόλης σε μετακινήσεις, περπάτημα, ώρες ορθοστασίας. Η άνεση δεν είναι πρόσχημα lifestyle, είναι ο λόγος ύπαρξης του συγκεκριμένου sneaker. Έτσι το στυλ προκύπτει χωρίς προσπάθεια, ως συνέπεια και όχι ως στόχος.
Παράλληλα κυκλοφορεί και πιο σύγχρονη εκδοχή με πιο αθλητική αισθητική. Η διαφορά τους δεν είναι ποιοτική αλλά φιλοσοφική. Tο νεότερο μοντέλο μιλά για εξέλιξη, το αρχικό για διάρκεια. Το ένα σχετίζεται με την απόδοση, το άλλο με την παρουσία. Γι’ αυτό το 991 δεν ανήκει στη νοσταλγία. Ανήκει σε μια περίοδο πριν το sneaker γίνει συλλεκτικό αντικείμενο, όταν αγοράζονταν για να φορεθούν μέχρι να παλιώσουν. Η επιστροφή του δεν προσπαθεί να επαναφέρει το παρελθόν αλλά περισσότερη χρήση.
Σε μια εποχή όπου η πολυτέλεια αναγνωρίζεται από απόσταση, εδώ η αξία λειτουργεί αντίστροφα. Δεν χρειάζεται να τη δεις για να υπάρξει. Αρκεί να τη ζήσεις.
