Τον Δεκέμβριο του ’24 σκρολάροντας στο κινητό το μάτι μου έπεσε σε ένα ποστ από την αγαπημένη μου παμπ, τη Red Lion. Η Red Lion, που άνοιξε το 1972, είναι ένα από τα λίγα στέκια μου μέσα στο αχανές νυχτερινό αθηναϊκό τοπίο. Bρίσκεται πίσω από το Χίλτον, έχει δυνατή ποικιλία σε μπίρες, καθαρά ποτά, cozy ατμόσφαιρα και πολυσυλλεκτικό crowd· μέχρι και βελάκια μπορείς να παίξεις αν σου κάνει κέφι. Το ποστ που μου κίνησε το ενδιαφέρον ανέφερε «μπορείτε τώρα να δηλώσετε συμμετοχή για την επόμενη quiz night». Ωπ, κάτι σκίρτησε μέσα μου. Αγαπώ τα παιχνίδια γνώσεων, παίζω συχνά με την παρέα μου, δεν είχα ποτέ όμως -μέχρι εκείνη τη στιγμή- συμμετάσχει σε μια quiz night σε παμπ. Έστειλα σε λίγους και καλούς φίλους που ήξερα ότι θα ψήνονταν και… τσουπ, κάναμε την παρθενική μας εμφάνιση ως ομάδα στο quiz night της Red Lion. Καταφέραμε να βγούμε 7οι σε εφτά ομάδες αλλά γελάσαμε τόσο πολύ και βρήκαμε τόσο έξυπνες τις ερωτήσεις που είπαμε ότι θα ξαναπάμε. Και από τότε πάμε, κάθε μα κάθε φορά. Και μάλιστα πέρσι κατορθώσαμε να βγούμε δεύτεροι στο τουρνουά, χάνοντας τον τίτλο στα πέναλτι του μεγάλου τελικού. Οπότε για όλους υπάρχει ελπίδα!
Πλέον το quiz night της Red Lion λέγεται Speak Quizzy και είναι ένα από τα δημοφιλέστερα σταθερά ραντεβού της αθηναϊκής νύχτας. Το πατάρι της Red Lion, εκεί που διεξάγεται το παιχνίδι, γεμίζει ασφυκτικά και μάλιστα Δευτέρα, ίσως την πιο δύσκολη ημέρα για να αποφασίσει κάποιος να ξεκουνηθεί από το σπίτι του. Και μιλάμε για ένα πατάρι χωρητικότητας σχεδόν 60 ατόμων.
Να πούμε εδώ λίγα πράγματα για το πώς παίζουμε. Οι game masters, Σπύρος και Χρήστος, που γνωρίζονται από 6 χρονών -και γνωρίζουν τον ιδιοκτήτη Δημήτρη Αμπανούδη από 5 χρονών- ετοιμάζουν 35 ερωτήσεις για τις ομάδες. Οι δέκα ομάδες που συμμετάσχουν μπορούν να αποτελούνται από 2 έως 6 άτομα. Το παιχνίδι χωρίζεται σε δύο ημίχρονα. Ο Σπύρος και ο Χρήστος διατυπώνουν προς όλους την κάθε ερώτηση και οι ομάδες απαντούν γραπτώς, η κάθε μία στο δικό της χαρτί απαντήσεων. Στο ξεκίνημα του δεύτερου ημιχρόνου οι game masters μας αποκαλύπτουν τις σωστές απαντήσεις του πρώτου ημιχρόνου και το σκορ που συγκέντρωσε η κάθε ομάδα. Στο τέλος του δεύτερου ημιχρόνου αποκαλύπτονται και οι υπόλοιπες σωστές απαντήσεις και αναδεικνύεται η νικήτρια ομάδα. Άρα σε καμιά περίπτωση δεν είναι θέμα ταχύτητας, ούτε φωνάζουμε δυνατά τις απαντήσεις. Κάτι που μάλλον έμαθε εκ των υστέρων ο παίκτης της πρωτοεμφανιζόμενης ομάδας που στο παιχνίδι της περασμένης εβδομάδας, στην πρώτη κιόλας ερώτηση κραύγασε περιχαρής την απάντηση «ΜΠΑΣΚΕΤ» σκορπίζοντας άθελα του γέλιο με την αυθόρμητη κίνησή του. Είναι όμως αυτά τα νόστιμα απρόοπτα που κάνουν ακόμη πιο fun την όλη φάση.
Το πιο διασκεδαστικό κομμάτι στη διαδικασία είναι η στιγμή που ακούγεται η ερώτηση και τα μέλη της ομάδας κοιτάζονται μεταξύ τους. Αν κάποιος/οι από την ομάδα -εν προκειμένω στους Valerianas που ανήκω- ξέρει/ουν την απάντηση με σιγουριά, τη γράφουμε, ήρεμοι κι ωραίοι και περιμένουμε την επόμενη. Αν δεν τη ξέρει κάποιος, τότε ξεκινάει η δημιουργική παράνοια. Γιατί τελικά το περισσότερο γέλιο προκύπτει όταν κάποιος από την ομάδα προσπαθεί να πείσει τους άλλους ότι αυτή είναι η πιο λογική απάντηση ή αυτή του θυμίζει κάτι που διάβασε κάπου κάποτε. Μερικές φορές ανάβουν και λίγο τα αίματα -ειδικά αν αυτό που του θύμισε κάτι αποδεικνύεται ότι δεν έχει καμία σχέση με τη σωστή απάντηση- αλλά οκ αν δεν έχει και λίγο ένταση το παιχνίδι πώς θα δημιουργηθεί σασπένς; Κατά βάση, πάντως πέφτει απίθανο γέλιο και δημιουργούνται τρελές ατάκες που μένουν.
Από τις πιο αστείες μας στιγμές ως Valerianas -θα έρθουμε και στο πώς προέκυψε το όνομα- είναι όταν σε μια ερώτηση, που δεν θυμάμαι καν ποια ήταν, απαντήσαμε «Καλιγούλας» ενώ το σωστό ήταν «Πάμπλο Εκσομπάρ», γεγονός που αποδεικνύει το συνειρμικό χάος που μπορεί να προκύψει όταν μια ομάδα προσπαθεί απεγνωσμένα να βρει τη σωστή απάντηση και τελικά παρασύρεται σε έναν κυκεώνα καμένων εγκεφαλικών συνάψεων. Σε μια αντίστοιχη στιγμή γνωστικής φρενίτιδας η ομάδα «Λυγιστάν» απάντησε «Κοσμάς ο Αιτωλός» σε ερώτηση που η σωστή απάντηση ήταν «Βίκτωρ Ουγκώ». Βέβαια, οι «Λυγιστάν» έχουν κερδίσει 3 φορές φέτος οπότε αξίζει να επανέλθουμε σε αυτούς λίγο αργότερα. Κάθε ομάδα που έρχεται πρώτη τη Δευτέρα παίρνει έπαθλο από τη Red Lion ένα κέρασμα, που περιλαμβάνει μια ποικιλία λουκάνικων και είτε 2 κανάτες μπίρα είτε 2 μπουκάλια κρασί.
Η Δανάη από τους “Quizzards” μου εξηγεί γιατί έχει καθιερώσει το Speak Quizzy ως την αγαπημένη της δευτεριάτικη έξοδο «Κάθε φορά μαθαίνουμε κάτι καινούργιο και το μαθαίνουμε με τον πιο ωραίο τρόπο, παίζοντας. Εγώ την επομένη πηγαίνω στους συναδέλφους μου -δουλεύω σε σχολείο- και τους λέω τις ερωτήσεις για να μαντέψουν τις απαντήσεις. Επίσης, είναι και μια καλή αφορμή να βρεθείς με τους φίλους σου και να πιεις μια μπίρα Δευτεριάτικα, μια μέρα που, σε άλλη περίπτωση, οι περισσότεροι θα μέναμε σπίτι». Τους ρωτάω αν τους έχει μείνει μια στιγμή που τη θυμούνται ως μια από τις πιο χαρακτηριστικές τους ως ομάδα. Ο Γιάννης λέει: «Η ερώτηση ήταν ποιες δύο χώρες έχουν δράκο στη σημαία. Ξέραμε ότι η μία ήταν η Ουαλία, ψάχναμε τη δεύτερη, δεν είχαμε ιδέα και ξαφνικά μου έρχεται μια φλασιά και λέω Μπρουνέι, έτσι στην τύχη. Και τελικά όντως η σημαία του Μπρουνέι έχει δράκο. Ε, δεν το ξεχνάς ποτέ μετά».
Γεγονός είναι ότι η μεγάλη επιτυχία του Speak Quizzy οφείλεται κατά κύριο λόγο στους game masters του, δηλαδή στον Σπύρο και τον Χρήστο. Οι δυο τους καταφέρνουν και να ετοιμάζουν κάθε φορά έξυπνες ερωτήσεις και ταυτοχρόνως να είναι ευγενικοί, φιλόξενοι και αστείοι οικοδεσπότες. Δεν είναι και τόσο εύκολο όσο ακούγεται όταν κάθε φορά στο «σπίτι» σου μαζεύονται περίπου 55 φίλοι. Εν τω μεταξύ όσο περνάει ο καιρός το ενδιαφέρον για συμμετοχές συνεχώς αυξάνεται. Σε αυτό το πλαίσιο έχουν προκύψει κάποιες διαβολοβδομάδες, δηλαδή διοργανώνεται Speak Quizzy την Τετάρτη για τις ομάδες που δεν χώρεσαν τη Δευτέρα και σιγά σιγά προκύπτουν και οι πρώτες θεματικές quiz nights που πραγματοποιούνται στο κυρίως χώρο της Red Lion, δηλαδή στο ισόγειο και όχι στο πατάρι. Επιπλέον, κάθε Πέμπτη έχει ξεκινήσει και η αγγλόφωνη quiz night με διαφορετικούς game masters οικοδεσπότες.
Όπως μου εξηγεί ο Χρήστος «Το καλό είναι ότι αν και είμαστε κολλητοί με το Σπύρο έχουμε πολλά διαφορετικά ενδιαφέροντα άρα αυτό σημαίνει ότι καλύπτει ο ένας τα κενά του άλλου και αντιστρόφως όταν καταλήγουμε στο ποιες θα είναι κάθε φορά οι ερωτήσεις. Δεν θέλουμε στεγνή θεματολογία, δηλαδή θέλουμε ο καθένας που έρχεται εδώ να μπορεί να παίξει κι αυτό σημαίνει ότι πρέπει να υπάρχουν και έξυπνες ερωτήσεις που και να μη γνωρίζει ακριβώς την απάντηση ο άλλος να μπορεί να φτάσει σε αυτή χάρη στη γενική παιδεία του» και ο Σπύρος συμπληρώνει «Αν υπάρχει κουβέντα μεταξύ των παικτών της ομάδας σημαίνει ότι η ερώτηση κάνει τη δουλειά της. Αυτός είναι ο στόχος». Πάντως είναι γεγονός ότι περνούν καλά ως game masters και αυτό βγαίνει προς τα έξω δημιουργώντας το ολόσωστο, κεφάτο κλίμα για να κυλήσει όσο πιο διασκεδαστικά η βραδιά.
Η κάθε ομάδα στην αρχή του κάθε παιχνιδιού δηλώνει την ονομασία της ώστε να κατοχυρωθεί στον μαυροπίνακα, εκεί που καταγράφονται οι πόντοι. Οι ομάδες που εμφανίζονται και παίζουν σταθερά έχουν, κατά βάση, ένα συγκεκριμένο όνομα. Το Valerianas προέκυψε όταν σε στιγμές δημιουργικής παραφροσύνης -σαν αυτές που περιέγραψα παραπάνω- η συμπαίκτρια Ελένη πάθαινε μια υπερδιέγερση παραπάνω προσπαθώντας να βρει τη σωστή απάντηση. Οπότε γύρισα και της είπα «Θα σου χτυπάω ενέσεις βαλεριάνας πριν ξεκινήσουμε για να ηρεμείς». Μας φάνηκε ως ομάδα αρκούντως γελοίο συμβάν και κάπως έτσι καθιερώθηκε το όνομά μας. Όταν ρώτησα πάντως τους «Λυγιστάν» πώς προέκυψε το όντως αστείο όνομά τους μου απάντησαν «Επικαλούμαστε το δικαίωμα της σιωπής» και γελάσαμε όλοι μαζί· έμεινα με την απορία πάντως. Γενικά, παίζουν αρκετά ευφάνταστα ονόματα όπως “Μπυρ και μανία”, “Quizzards”, “Τσατ Έντερο”, “Kάττηδες”, “Μπυρίτιδα”, “Παρτνεράκια”, “Villagers (of Agrinio City)”, Slow Horses (από την ομώνυμη σειρά) και πολλά, πολλά άλλα.
Τώρα που είπα “Slow Horses” θυμήθηκα ότι αυτοί είναι οι νικητές της πρώτης σεζόν 2024-2025. Τι σημαίνει αυτό; Το Speak Quizzy καταλήγει, εκεί γύρω στον Μάιο, σε δύο ημιτελικούς. Στον κάθε ημιτελικό συμμετέχουν οκτώ ομάδες. Σίγουρα μέχρι εκεί θα φτάσουν οι ομάδες που έχουν στο ενεργητικό τους τουλάχιστον μία νίκη κατά τη διάρκεια του τουρνουά. Αν όμως δεν έχουν 16 ομάδες από μία τουλάχιστον νίκη τότε ο Σπύρος και ο Χρήστος δίνουν wild card και άρα συμμετοχή στον ημιτελικό σε ομάδες που συμμετέχουν σταθερά επιβραβεύοντας τους με αυτόν τον τρόπο. Μια τέτοια ομάδα ήταν και οι Slow Horses που αν και δεν είχαν σημειώσει καμία νίκη κατά τη διάρκεια της κανονικής σεζόν, πήραν wild card για τους ημιτελικούς και τελικά κέρδισαν με την αξία τους στα πέναλτι στον μεγάλο τελικό. Ναι, υπάρχουν και πέναλτι σε περίπτωση ισοβαθμίας.
Νικητές της περασμένης Δευτέρας ήταν οι σταθερά δυνατοί «Μπυρ και Μανία». Καθώς μαζεύουμε τα πράγματά μας από το πατάρι λέω στους «Λυγιστάν» ότι ως “Valerianas” χάσαμε την ερώτηση για το πόσες ήταν οι ανεξάρτητες χώρες που προέκυψαν από τη διάλυση της ΕΣΣΔ. «Βάλαμε 14, ενώ ήταν 15», μουρμουρίζω περίλυπη για να μου απαντήσουν «16 είναι κανονικά, δεν μέτρησαν το Λυγιστάν».
Φωτογραφίες: Παναγιώτης Γιαννούτσος / taph team
Red Lion Pub: Νηρηίδων 16, Ιλίσια
