Θύμιος Διαμαντής: Ποτέ μην αφήσεις κάποιον να σε πείσει ότι δεν αξίζεις

Ο Θύμιος Διαμαντής γεννήθηκε  το 1991 στην Αθήνα και μεγάλωσε  στα Ιωάννινα. Εκεί σπούδασε στο Παιδαγωγικό τμήμα Δημοτικής εκπαίδευσης. Το 2021 αποφοίτησε από τη δραματική σχολή «Πράξη 7». Έχει γράψει και σκηνοθετήσει τις παραστάσεις «Ιππόκαμπος», ο «θάνατος του Μολιέρου» και «Μόλις κοιμηθεί το κύμα». Παράλληλα, έχει παίξει στις παραστάσεις «αιώνιος διάλογος», «κένυ και φενού», «#free_Prometheus», «Ο θάνατος του Μολιέρου». Ζει στο Γκύζη και δουλεύει ως εκπαιδευτικός ειδικής αγωγής σε δημοτικά σχολειά των Αθηνών. Επίσης, εργάζεται ως ηθοποιός και συγγραφέας.

Τελευταία ταινία που είδες και σου άρεσε;

Πρόσφατα είδα την ταινία “πριν πέσει η νύχτα”, μία ταινία για τη ζωή του Κουβανού ποιητή Ρευνάλτνο Αρένας. Μιλά για τη φίμωση της τέχνης και την εξορία και βασανισμό του ποιητή από τα καθεστώτα της Κούβας. Την προτείνω, είναι πολύ επίκαιρη και βαθειά στοχαστική.

Ποιο βιβλίο έχεις στο κομοδίνο σου;

Στο κομοδίνο μου έχω τον “λύκο της στέπας” του Έρμαν Έσσε και τα άπαντα ποιήματα του Καβάφη. Τα εναλάσσω , όποτε θέλω είτε να εμπνευστώ είτε να ηρεμήσω από το βάρος της ημέρας.

Τι θα έκανες αν δεν ήσουν …

Αν δεν ήμουν ηθοποιός και σκηνοθέτης θα ήθελα να ζω στο χωριό μου, απομονωμένος και να καλλιεργώ τον κήπο μου. Θα ζούσα μακριά από τον αστικό ιστό, κοντά στη φύση.

Περίγραψε μια στιγμή ευτυχίας.

Όταν οι γονείς μου παρακολούθησαν για πρώτη φορά μια παράστασή μου. Είναι μία στιγμή ευτυχίας που δε μπορώ να συγκρίνω με κάποια άλλη καλλιτεχνική μου στιγμή. Η χαρά στα μάτια τους στο τέλος της παράστασης.

Τι φοβάσαι πιο πολύ;

Φοβάμαι την αποχαύνωση της κοινωνίας και την έλλειψη της ανάγκης για μία επανάσταση. Επανάσταση με τον όρο της διεκδίκησης μιας καλύτερης, πιο δίκαιης και βιώσιμης ζωής. Και βάζω και τον ίδιο μου τον εαυτό μέσα σε αυτή την αποχαύνωση.

Πότε λες ψέματα;

Λέω ψέματα όποτε δεν θέλω να πληγώσω και να έρθω σε ρήξη ή να φανώ πολύ δυσάρεστος.  Προσπαθώ , όμως, να το αλλάξω.

Αν μπορούσες ν’ αλλάξεις κάτι στον εαυτό σου, τι θα ήταν

Αν θα άλλαζα κάτι σε μένα , θα ήταν προφανώς να μην σκέφτομαι αν κάτι που θα πω θα δημιουργήσει ρήξη και να μην ασχολούμαι τόσο με απόψεις και σχόλια που διαβάζω στο ίντερνετ από άτομα που εξ ορισμού έχουμε εντελώς διαφορετική αντίληψη για τη ζωή. Γενικότερα, η λιγότερη χρήση των social media και η όλη παθογένεια μέσα στους κόλπους των πλατφορμών.

Ποια είναι η χειρότερη μορφή δυστυχίας;

Η χειρότερη μορφή δυστυχίας είναι η ανελευθερία και η άγνοια. Όταν αυτά τα δύο συνδυάζονται, η κοινωνία πεθαίνει και δυστυχώς είναι πολύ δύσκολο να ανασταθεί. Και θεωρώ ότι ζούμε μια τέτοια περίοδο.

Σε ποια εποχή θα ήθελες να ζεις;

Θα ήθελα πολύ να ζήσω σε 100-150 χρόνια από τώρα , μόνο και μόνο από την περιέργεια του τι θα γράφουν οι ιστορικοί του μέλλοντος για τη γενιά μας και την κατάσταση στη χώρα μας από το 2000 έως και σήμερα. Για το πως μια κοινωνία ολόκληρη ζει με τον τρόπο που βλέπουμε χωρίς να αντιδρά σε τίποτα.

Ποιο είναι το motto σου;

Ποτέ μην αφήσεις κάποιον να σε πείσει ότι η ζωή σου αξίζει λιγότερο από κάποια άλλη ζωή. Αλλά και μην θεωρείς πως η δικιά σου αξίζει περισσότερο από κάποια άλλη.

Αγαπημένος προορισμός;

Αγαπημένος προορισμός ο τόπος μου, τα Γιάννενα.

Τι ετοιμάζεις αυτόν τον καιρό και ποια είναι τα επόμενα σχέδια σου;

Αν είχα μπροστά μου τον Θεό , θα του ζητούσα να δώσει μια δεύτερη ευκαιρία στο ανθρώπινο είδος, από την αρχή.

Αγαπημένη βόλτα στην πόλη

Στην Αθήνα μου αρέσει πολύ να περπατώ σε λόφους και πάρκα που βρίσκονται δίπλα σε δρόμους και πολυκατοικίες. Θεωρώ πως είναι μικρά καταφύγια που κρατάμε ακόμα ζωντανά με νύχια και με δόντια.

Τι ετοιμάζεις αυτόν τον καιρό και ποια είναι τα επόμενα σχέδια σου

Αυτή την περίοδο ανεβάζουμε στο θέατρο Φούρνος την παράσταση Μόλις κοιμηθεί το κύμα. Είναι ίσως η παράσταση που έχω συνδεθεί πιο πολύ καθώς μιλά για τον τόπο μου, τα Γιάννενα, για την κοινωνία των Ιωαννίνων, του τότε και του τώρα. Είχα την τεράστια ευτυχία να ανέβει αυτή η παράσταση στα Ιωάννινα το καλοκαίρι του 2025 και εν συνεχεία να ταξιδέψει στην Αθήνα.