Αγαπώ τον κόσμο της Μαριανίνας Κριεζή. Βούτηξα μέσα του από παιδί, νιώθοντας ότι εκεί μπορώ να κουρνιάσω σε μια φωλιά που δεν θα με προστατεύσει από τις πληγές της καθημερινότητας αλλά θα με δεχτεί χάρη σε αυτές. Μεγαλώνοντας όλο και περισσότερο αντιλαμβανόμουν τις λέξεις της ως μια απαλή, ζεστή πετσέτα που με αγκαλιάζει τρυφερά τις στιγμές που οι μικρές ήττες μας ρίχνουν στο καναβάτσο, για ένα βράδυ. Το επόμενο όμως πρωί σηκωνόμαστε πάλι και συνεχίζουμε, όπως μπορούμε καλύτερα. Το Σάββατο το βράδυ η κεντρική αίθουσα της Εθνικής Λυρικής Σκηνής ήταν κατάμεστη από ανθρώπους που αγαπούν τον κόσμο της Μαριανίνας Κριεζή, όχι μόνο στην πλατεία και στα θεωρεία αλλά και πάνω στη σκηνή. Και με το που έκλεισαν τα φώτα, το ταξίδι ξεκίνησε.
Η Δήμητρα Γαλάνη -στην οποία ανήκε η σύλληψη και η καλλιτεχνική επιμέλεια του αφιερώματος- η Σαβίνα Γιαννάτου και ο Γιάννης Παλαμίδας μαζί με ένα εξαιρετικό 10μελές μουσικό σύνολο μας αφηγήθηκαν τις ιστορίες που έπλαθε η Κριεζή με τους στίχους της. Ιστορίες που εστιάζουν στο φαινομενικά ασήμαντο της καθημερινότητας αλλά που αποκαλύπτουν τη σύνδεση, την απώλεια, την πληγή, τον έρωτα, τη σωματικότητα, τις αναμνήσεις που κρύβονται στη ρουτίνα, στις στιγμές που ένα βλέμμα ή ένα άγγιγμα μας σφραγίζει για πάντα ακόμη κι αν εκείνη την ώρα δεν αντιλαμβανόμαστε την αξία του.
Μέσα από ενορχηστρώσεις jazz διάθεσης ο αυθεντικά cool κόσμος της Κριεζή ξεδιπλώθηκε μπροστά μας φανερώνοντας όλη τη γενναιοδωρία του και την μελαγχολική και ταυτοχρόνως ανάλαφρη ματιά του. Οι ερμηνείες της Γαλάνη, της Γιαννάτου και του Παλαμίδα ανέδειξαν με ολόσωστη θερμοκρασία αυτή τη ματιά και ένιωθες ότι οι φωνές τους αγκάλιαζαν τις μελωδίες, τις λέξεις, το κοινό δημιουργώντας αυτήν την οικειότητα που η Μαριανίνα Κριεζή έχτιζε εντελώς αβίαστα μέσα από τις λέξεις και το συναίσθημά της. Είχα καιρό να νιώσω μια τόσο αγαπησιάρικη ατμόσφαιρα να δημιουργείται σε συναυλία, λες και ήμασταν όλοι εκεί συνένοχοι σε έναν κόσμο που η τρυφερότητα -ναι, αυτή είναι η λέξη κλειδί στο σύμπαν της Κριεζή- μπορεί να μη μας σώσει αλλά τουλάχιστον θα μας ανακουφίσει μέσα σε έναν στεγνό κόσμο κι αυτό δεν είναι καθόλου, μα καθόλου λίγο.
Κάποια στιγμή, μια δυνατή γυναικεία φωνή από κάποιο θεωρείο φώναξε «Γεια σου ρε, Δήμητρα» και ήταν αυτή η φωνή τόσο εναρμονισμένη με τον ρυθμό των πραγμάτων που νομίζω ότι εξέφρασε την ευγνωμοσύνη όλων μας, όχι μόνο για την υπέροχη παρουσία της Γαλάνη αλλά και τη φροντίδα με την οποία επιμελήθηκε αυτό το αφιέρωμα. Ο Γιάννης Παλαμίδας έφερε με ευφυία στη σκηνή τη χιουμοριστική ανατροπή που ξεχείλιζε ο κόσμος της Κριεζή και η Γιαννάτου έδωσε την πιο συγκλονιστική jazz ερμηνεία της βραδιάς τραγουδώντας με απόλυτη σωματικότητα το «Δεν έχω χρόνο» δίνοντας στο κομμάτι έναν τέτοιο φινετσάτο αισθησιασμό που έκανε ακόμη και τους τοίχους της αίθουσας να λιώσουν.
Τα video animation της Ειρήνης Βιανέλλη έδεσαν άψογα με τον ροζ και συγχρόνως σκοτεινό κόσμο της Μαριανίνας Κριεζή, την οποία είδαμε για ελάχιστα λεπτά μέσα από ένα μικρό απόσπασμα της εκπομπής της Σεμίνας Διγενή «Οι εντιμότατοι φίλοι μου». Εκεί η Κριεζή έλεγε ότι σε αυτή τη ζωή η τρυφερότητα έρχεται με κόστος, κι αυτό νομίζω ότι είναι πέρα από μεγάλη αλήθεια και εκείνο που δίνει στην τρυφερότητα τη δύναμη της. Μέσα από τις λέξεις της η Μαριανίνα Κριεζή έδειχνε τον δρόμο: μετά τον πόνο έχουμε την επιλογή να μη γινόμαστε κυνικοί αλλά ακόμη πιο τρυφεροί. Κάπως έτσι προέκυψε και ο πιο ανεπιτήδευτα ακομπλεξάριστος στίχος της ελληνικής δισκογραφίας «εγώ την καρδιά μου δεν τη δανείζω με τόκο κι όταν πίσω την παίρνω στο κακό της το χάλι λέω πάντα χαλάλι και batida de coco».
Για όλους τους παραπάνω λόγους και για άλλους πολλούς που δεν αναλύονται αλλά μόνο βιώνονται ισχύει πως ακόμα κι αν έφυγες Μαριανίνα, πλημμυρίζεις τα μάτια μας και τις καρδιές μας με τις λέξεις σου.
Info: «Ακόμα κι αν φύγεις…Αφιέρωμα στη Μαριανίνα Κριεζή», Τετάρτη 7 Οκτωβρίου στις 20:00, στην Εθνική Λυρική Σκηνή. Σύλληψη,καλλιτεχνική επιμέλεια: Δήμητρα Γαλάνη, Σκηνοθετική επιμέλεια: Κατερίνα Πετσατώδη, Art direction: Λίλα Σωτηρίου
Ενορχηστρώσεις: Σεραφείμ Γιαννακόπουλος, Αντώνης Σουσάμογλου
Video animation: Ειρήνη Βιανέλλη, Φωτισμοί: Ελευθερία Ντεκώ
Διεύθυνση παιδικής χορωδίας: Κωνσταντίνα Πιτσιάκου, Ερμηνεύουν: Δήμητρα Γαλάνη, Σαβίνα Γιαννάτου, Γιάννης Παλαμίδας, Με τη συμμετοχή μουσικού συνόλου και της Παιδικής Χορωδίας* της ΕΛΣ
Σου αρέσει να διαβάζεις BlackBook;
