Η Νέα Υόρκη χρειάστηκε 53 χρόνια για να ξαναδεί τους Knicks πρωταθλητές. Ο Jason Arasheben χρειάστηκε έναν περιστρεφόμενο μηχανισμό για να χωρέσει το Madison Square Garden μέσα στο δαχτυλίδι τους. Στην τελετή της 20ής Οκτωβρίου, πριν από την πρεμιέρα της σεζόν απέναντι στους Philadelphia 76ers, οι παίκτες παρέλαβαν ένα κόσμημα από λευκό χρυσό με σχεδόν 800 διαμάντια και μπλε ζαφείρια, συνολικού βάρους 22 καρατίων. Η πραγματική έκπληξη ωστόσο δεν ήταν τα πετράδια. Ήταν αυτό που συνέβαινε όταν κάποιος το άγγιζε. Η δημιουργία του δεν προοριζόταν απλώς για να τη θαυμάζεις. Έπρεπε να την ανοίξεις σαν να ξεκλείδωνες ένα μικρό μυστικό.
Με μια περιστροφή μια μικροσκοπική αναπαράσταση της εξωτερικής όψης του Garden αναδύεται από το δαχτυλίδι. Το επάνω μέρος αφαιρείται και αποκαλύπτει τις χαμηλές κερκίδες του γηπέδου. Στην εσωτερική πλευρά του καλύμματος διακρίνεται η χαρακτηριστική οροφή του. Ένα κόσμημα αποφασισμένο να γίνει και μακέτα αρχιτεκτονικής. Η υπερβολή του θα φαινόταν αστεία οπουδήποτε αλλού. Στη Νέα Υόρκη μοιάζει σχεδόν αυτονόητη. Άλλωστε η πόλη έχει συνηθίσει να αντιμετωπίζει τα κτίριά της σαν διασημότητες.
Ο Arasheben, ο άνθρωπος πίσω από τον οίκο Jason of Beverly Hills, γνωρίζει καλά την αγορά των ακριβών συμβόλων. Έχει δημιουργήσει κοσμήματα για διασημότητες και δαχτυλίδια για πρωταθλητές άλλων αθλημάτων. Αλλά η συγκεκριμένη ανάθεση είχε προσωπικό βάρος. Ως παιδί επισκεπτόταν συγγενείς στη Νέα Υόρκη, πήγαινε σε αγώνες των Knicks και θαύμαζε τον Anthony Mason. Όταν η ομάδα κατέκτησε τον τίτλο, διεκδίκησε τη δουλειά ανάμεσα σε άλλους σχεδιαστές. Δεν κέρδισε επειδή υποσχέθηκε απλώς περισσότερα διαμάντια. Πρότεινε έναν τρόπο να φορέσει κανείς την ιστορία της ομάδας. Και επέλεξε ως πρωταγωνιστή όχι τον αθλητή αλλά τον τόπο όπου ο κόσμος τον παρακολουθεί.
Για να καταλάβει κάποιος την επιλογή του γηπέδου πρέπει να επιστρέψει στον τέταρτο τελικό με τους San Antonio Spurs. Στις 10 Ιουνίου μέσα στο Madison Square Garden οι Knicks βρέθηκαν πίσω με 29 πόντους. Το παιχνίδι έμοιαζε χαμένο. Ο Jalen Brunson άρχισε να μειώνει τη διαφορά και με 1,2 δευτερόλεπτα να απομένουν, ο OG Anunoby διόρθωσε με φόλοου ένα άστοχο τρίποντο. Νίκη με 107-106, η μεγαλύτερη ανατροπή που έχει καταγραφεί σε τελικούς του NBA. Το γήπεδο εκείνο το βράδυ δεν ήταν σκηνικό. Ήταν μέρος της ιστορίας. Όσοι βρίσκονταν στις κερκίδες έζησαν μια νίκη που για αρκετά λεπτά, δεν έμοιαζε καν πιθανή.
Τρεις ημέρες αργότερα στο Σαν Αντόνιο, ο Brunson σημείωσε 45 πόντους και οι Knicks επικράτησαν 94-90, κλείνοντας τη σειρά με 4-1. Ήταν το πρώτο τους πρωτάθλημα από το 1973. Ολόκληρη η πορεία τους στα playoffs ολοκληρώθηκε με 16 νίκες και μόλις τρεις ήττες. Οι 16 νίκες έγιναν 16 διαμάντια ορθογώνιας κοπής στην εσωτερική στεφάνη. Ένα διαμάντι 0,16 καρατίων στο μικροσκοπικό τρόπαιο Larry O’Brien θυμίζει τους 16 πόντους που ανέτρεψαν στον πέμπτο τελικό. Οι αριθμοί στις φανέλες των παικτών χαράχτηκαν επάνω στο κόσμημα. Το «Knicks in Five» καταγράφει το αποτέλεσμα, ενώ το «10 Weeks» παραπέμπει στο σύνθημα της ομάδας για δέκα εβδομάδες απόλυτης αφοσίωσης στον στόχο.
Κάθε λεπτομέρεια ζητά να γίνει μνήμη. Αλλά η μνήμη στον σύγχρονο επαγγελματικό αθλητισμό έχει και τιμοκατάλογο. Ο οίκος παρουσίασε 200 αριθμημένα συλλεκτικά δαχτυλίδια για φιλάθλους, με τιμή 19.995 δολάρια το καθένα. Δεν πρόκειται για τα αυθεντικά δαχτυλίδια των παικτών. Με 19.995 δολάρια μπορείς να αγοράσεις ένα σύμβολο του θριάμβου. Όχι όμως την εμπειρία που του έδωσε αξία το βράδυ της ανατροπής και τα 53 χρόνια αναμονής. Μπορείς να αγοράσεις το αντικείμενο. Δεν μπορείς να αγοράσεις το βράδυ της ανατροπής ή τα χρόνια που προηγήθηκαν.
Η τελετή μάλιστα είχε μια λιγότερο λαμπερή λεπτομέρεια. Οι βοηθοί προπονητές των Knicks παρέλαβαν σήμερα μπροστά στις κάμερες κουτιά που δεν περιείχαν ακόμη τα δαχτυλίδια τους. Είχαν ενημερωθεί ότι θα τα έπαιρναν αργότερα. Το ίδιο ρεπορτάζ αποκάλυψε ότι εργαζόμενοι του Garden είχαν λάβει ένα ψεύτικο email που τους υποσχόταν δωρεάν δαχτυλίδι, στο πλαίσιο δοκιμής κυβερνοασφάλειας. Μια παράξενη ειρωνεία για έναν οργανισμό που εκείνο το βράδυ γιόρταζε την αξία της συλλογικής προσπάθειας.
Το πιο πετυχημένο στοιχείο της κατασκευής παραμένει εκείνο που κρύβεται κάτω από τα διαμάντια. Με μια μικρή κίνηση εμφανίζεται το γήπεδο, ο τόπος όπου τόσοι άνθρωποι επέστρεφαν επί δεκαετίες χωρίςμε την ελπίδα ότι θα δουν ξανά ένα πρωτάθλημα. Ο Arasheben έφτιαξε ένα εντυπωσιακό μηχανικό παιχνίδι για πολύ πλούσιους και πολύ επιτυχημένους ανθρώπους. Κατάφερε όμως να θυμίσει κάτι που δεν αγοράζεται: ένα γήπεδο αποκτά αξία όχι από την αρχιτεκτονική του, αλλά από όσα συμβαίνουν μέσα του και από όσους επιμένουν να επιστρέφουν.
Σου αρέσει να διαβάζεις BlackBook;
