Από την ηλεκτροπανκ οργή των Sleaford Mods και τον αποχαιρετισμό των Uriah Heep μέχρι τα 30 χρόνια του Δημήτρη Μυστακίδη, η Αθήνα υποδέχεται τον Νοέμβριο με έντεκα διαφορετικές μουσικές προτάσεις.
Το Σάββατο 7 Νοεμβρίου οι Sleaford Mods ανεβαίνουν στη σκηνή του Floyd με την οργή, τον κυνισμό και τους κοφτούς ηλεκτρονικούς ρυθμούς τους. Είκοσι τέσσερις ώρες αργότερα, στον ίδιο χώρο, οι Uriah Heep αποχαιρετούν το ελληνικό κοινό, έχοντας πίσω τους περισσότερα από πενήντα χρόνια ιστορίας. Αυτή η συνύπαρξη δύο τόσο διαφορετικών μουσικών κόσμων αποτυπώνει την πρώτη εβδομάδα του Νοεμβρίου στην Αθήνα. Από το ροκ και την τζαζ μέχρι το ρεμπέτικο, την ηλεκτρονική μουσική και το λαϊκό τραγούδι, οι σκηνές της πόλης προσφέρουν έντεκα διαφορετικές αφορμές για να βγούμε από το σπίτι.
Ο Μίκης Θεοδωράκης με τη φωνή του Θοδωρή Φέρρη
Τρίτη 3 Νοεμβρίου | Δημοτικό Θέατρο Πειραιά
Η εβδομάδα ξεκινά με μια ερμηνευτική συνάντηση που προκαλεί περιέργεια. Ο Θοδωρής Φέρρης αναλαμβάνει να τραγουδήσει έργα του Μίκη Θεοδωράκη, έχοντας δίπλα του την Ορχήστρα «Μίκης Θεοδωράκης», την Κλαυδία και τον Άγγελο Θεοδωράκη. Η επιλογή του Φέρρη παρουσιάζει ενδιαφέρον επειδή προέρχεται από έναν διαφορετικό μουσικό χώρο. Τα τραγούδια του Θεοδωράκη έχουν ταυτιστεί με συγκεκριμένες ερμηνείες και μια ολόκληρη περίοδο της ελληνικής ιστορίας. Η συνάντησή τους με μια σύγχρονη λαϊκή φωνή δημιουργεί ένα ερώτημα: πόσο διαφορετικά μπορεί να ακουστεί ένα τόσο αναγνωρίσιμο έργο χωρίς να χαθεί η ταυτότητά του; Η συναυλία έχει ήδη εξαντλήσει τα διαθέσιμα εισιτήρια.
Ο Μπάμπης Στόκας επιστρέφει στην ατμόσφαιρα της μπουάτ
Πέμπτη 5 Νοεμβρίου | Απανεμιά
Η ιστορική Απανεμιά της Πλάκας υποδέχεται τον Μπάμπη Στόκα, ο οποίος ξεκινά έναν κύκλο εμφανίσεων που θα συνεχιστεί κάθε Πέμπτη του Νοεμβρίου. Η διαδρομή του με τους Πυξ Λαξ και η προσωπική του δισκογραφία έχουν συνδεθεί με τραγούδια που πέρασαν από το ροκ στην ευρύτερη κουλτούρα του ελληνικού τραγουδιού. Στην Απανεμιά, όμως, οι συνθήκες αλλάζουν. Ο μικρός χώρος και η απόσταση λίγων μέτρων ανάμεσα στον μουσικό και το κοινό δημιουργούν μια διαφορετική σχέση με τα τραγούδια. Η ροκ ευαισθησία συναντά την παράδοση της αθηναϊκής μπουάτ, εκεί όπου η ερμηνεία στηρίζεται περισσότερο στη φωνή και λιγότερο στη σκηνική παραγωγή.
Την ίδια ημέρα, η Εύη Μάζη παρουσιάζει στο Half Note Jazz Club το «Beyond Time», μια παράσταση που κινείται ανάμεσα σε διαφορετικές μουσικές παραδόσεις. Με τον Δημήτρη Κουφογιώργο στην κιθάρα, τον Δήμο Βουγιούκα στο ακορντεόν και τον Κώστα Αρσένη στο κοντραμπάσο, συνδυάζει προσωπικές συνθέσεις με μουσικές του Kurt Weill, του Astor Piazzolla και του Nino Rota, καθώς και στοιχεία από το ρεμπέτικο, το fado και τις αμερικανικές μπαλάντες. Το ενδιαφέρον βρίσκεται στον τρόπο με τον οποίο τόσο διαφορετικά μουσικά ιδιώματα μπορούν να αποκτήσουν κοινή αφηγηματική γλώσσα.
Ο Μιχάλης Ρακιντζής ξαναφτιάχνει το μουσικό του παρελθόν
Παρασκευή 6 Νοεμβρίου | Γυάλινο Μουσικό Θέατρο
Ανάμεσα στις πιο απρόσμενες προτάσεις της εβδομάδας βρίσκεται η νέα παράσταση του Μιχάλη Ρακιντζή. Αντί να περιοριστεί σε μια αναδρομή των γνωστών επιτυχιών του, επιχειρεί να τις μεταφέρει σε ένα σύγχρονο ηλεκτρονικό περιβάλλον. Σε συνεργασία με τον Γιώργο Κάρμα, ο Ρακιντζής παρουσιάζει ένα πρόγραμμα που συνδυάζει Greek House, techno, ζωντανή μουσική και οπτικές δημιουργίες με τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης. Το Γυάλινο μετατρέπεται σε έναν χώρο χορού χωρίς τραπέζια, με έμφαση στη συνεχή ροή του ήχου και της εικόνας. Η ιδέα παρουσιάζει ενδιαφέρον επειδή απομακρύνεται από την εύκολη νοσταλγία. Τα τραγούδια που συνδέθηκαν με συγκεκριμένες δεκαετίες αντιμετωπίζονται ως μουσικό υλικό ανοιχτό σε νέες επεξεργασίες. Οι εμφανίσεις συνεχίζονται και τις Παρασκευές 13, 20 και 27 Νοεμβρίου.
Την ίδια βραδιά, η Σοφία Μανουσάκη επιστρέφει στο Gazarte Roof Stage. Έχοντας ξεκινήσει δίπλα στον Στέφανο Κορκολή και συνεργαστεί με δημιουργούς όπως ο Μίμης Πλέσσας και ο Γιάννης Σπανός, παρουσιάζει προσωπικά τραγούδια, ανάμεσά τους τον «Άγιο Έρωτα» και το «Ερωτευόμαστε ξανά», μαζί με επιλογές από το ελληνικό ρεπερτόριο. Μια βραδιά που στηρίζεται κυρίως στη φωνή και στην ερμηνευτική της παρουσία.
Sleaford Mods: Η βρετανική κοινωνική οργή αποκτά ρυθμό
Σάββατο 7 Νοεμβρίου | Floyd Live Music Venue
Οι Sleaford Mods δεν μοιάζουν ιδιαίτερα με όσα έχουμε συνηθίσει να αποκαλούμε ροκ συγκρότημα. Ο Jason Williamson στέκεται μπροστά στο μικρόφωνο εκτοξεύοντας λέξεις με την ένταση ενός ανθρώπου που έχει χάσει την υπομονή του, ενώ ο Andrew Fearn δημιουργεί λιτές ηλεκτρονικές βάσεις που επαναλαμβάνονται σχεδόν εμμονικά. Η μουσική τους γεννήθηκε μέσα από τη βρετανική καθημερινότητα των χαμηλών μισθών, της κοινωνικής ανασφάλειας και της πολιτικής απογοήτευσης. Ο Williamson παρατηρεί τις αντιφάσεις της σύγχρονης ζωής με μια γλώσσα που άλλοτε θυμίζει οργισμένο μονόλογο και άλλοτε καυστική κωμωδία.
Στο πρόσφατο «The Demise of Planet X», το ντουέτο συνεχίζει να εξερευνά έναν κόσμο που μοιάζει να κινείται από κρίση σε κρίση. Οι ηλεκτρονικοί ρυθμοί, το spoken word και η πανκ νοοτροπία συνθέτουν έναν ήχο που δεν ενδιαφέρεται ιδιαίτερα να γίνει ευχάριστος. Η εμφάνισή τους στο Floyd ξεχωρίζει επειδή οι Sleaford Mods καταφέρνουν κάτι σπάνιο: να μετατρέπουν τη δυσφορία της καθημερινότητας σε μουσική με έντονη σωματική παρουσία. Η κοινωνική κριτική τους δεν μένει στους στίχους. Γίνεται ρυθμός, ένταση και συχνά μια παράξενη μορφή χορού.
Δημήτρης Μυστακίδης: Τριάντα χρόνια μουσικής χωρίς νοσταλγία
Σάββατο 7 Νοεμβρίου | Κύτταρο
Την ίδια βραδιά, ο Δημήτρης Μυστακίδης ολοκληρώνει τον επετειακό κύκλο για τα τριάντα χρόνια της μουσικής του πορείας με μια συναυλία στο Κύτταρο. Μαζί του θα βρίσκονται ο Αργύρης Μπακιρτζής, η Ελένη Τσαλιγοπούλου και ο Φοίβος Δεληβοριάς. Η σημασία της διαδρομής του Μυστακίδη δεν περιορίζεται στην ενασχόλησή του με το ρεμπέτικο. Μέσα από τη μελέτη, την ερμηνεία και τις συνεργασίες του, αντιμετώπισε αυτή τη μουσική ως μια ζωντανή παράδοση, που μπορεί να συνομιλεί με σύγχρονους δημιουργούς και ακροατές. Η επιλογή των καλεσμένων του φωτίζει διαφορετικές πλευρές αυτής της πορείας. Ο Μπακιρτζής, η Τσαλιγοπούλου και ο Δεληβοριάς κουβαλούν διαφορετικές μουσικές εμπειρίες, αλλά μοιράζονται μια ουσιαστική σχέση με το ελληνικό τραγούδι.
Από τη σύγχρονη jazz μέχρι τον Τόλη Βοσκόπουλο
Σάββατο 7 Νοεμβρίου | Αθηνά Live, Σταυρός του Νότου, Stage 7
Το Σάββατο προσφέρει ακόμη τρεις μουσικές διαδρομές. Στο Αθηνά Live, ο Αμερικανός ντράμερ Ari Hoenig εμφανίζεται μαζί με τον κιθαρίστα Tom Ollendorff και τον κοντραμπασίστα Viktor Nyberg. Ο Hoenig έχει αναπτύξει μια προσωπική προσέγγιση στα τύμπανα, αντιμετωπίζοντάς τα όχι μόνο ως ρυθμικό αλλά και ως μελωδικό όργανο. Οι σύνθετες πολυρυθμίες και η συνεχής επικοινωνία ανάμεσα στους τρεις μουσικούς βρίσκονται στο επίκεντρο μιας εμφάνισης για όσους ενδιαφέρονται για τη δημιουργική πλευρά της σύγχρονης jazz.
Στον Σταυρό του Νότου Club, ο Δημήτρης Ζερβουδάκης ξεκινά τις χειμερινές του εμφανίσεις, με τραγούδια από διαφορετικές περιόδους της πορείας του και νεότερο υλικό. Μαζί του συμμετέχει ο Νίκος Χρηστίδης. Οι εμφανίσεις συνεχίζονται και τα επόμενα τρία Σάββατα του Νοεμβρίου.
Στο Stage 7, ο Βασίλης Λέκκας παρουσιάζει την παράσταση «Στον Αστερισμό του Τόλη», αφιερωμένη στον Τόλη Βοσκόπουλο. Μαζί με την Ιωάννα Εμμανουήλ και την ορχήστρα του, επιστρέφει σε τραγούδια που συνδέθηκαν με μια ολόκληρη εποχή του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού. Το ενδιαφέρον βρίσκεται στη συνάντηση δύο διαφορετικών ερμηνευτικών κόσμων: της εκρηκτικής λαϊκής θεατρικότητας του Βοσκόπουλου και της προσωπικής εκφραστικής γλώσσας του Λέκκα.
Uriah Heep: Ένας τελευταίος αποχαιρετισμός στην Αθήνα
Κυριακή 8 Νοεμβρίου | Floyd Live Music Venue
Η εβδομάδα κλείνει με μια συναυλία που έχει ιδιαίτερη συναισθηματική σημασία για τους φίλους του κλασικού ροκ. Οι Uriah Heep επιστρέφουν στην Αθήνα στο πλαίσιο της αποχαιρετιστήριας περιοδείας τους «The Magician’s Farewell», για την τελευταία προγραμματισμένη εμφάνισή τους στην Ελλάδα. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1970, οι Βρετανοί συνέβαλαν στη διαμόρφωση του ήχου του hard rock, συνδυάζοντας τις ηλεκτρικές κιθάρες με πολυφωνικά φωνητικά, πλήκτρα και στοιχεία progressive rock. Δίσκοι όπως τα «Look at Yourself» και «Demons and Wizards» απέκτησαν ξεχωριστή θέση στην ιστορία του είδους, ενώ τραγούδια όπως τα «July Morning», «Easy Livin’» και «Lady in Black» διατηρούν τη θέση τους στο συλλογικό μουσικό λεξιλόγιο του ροκ. Για όσους μεγάλωσαν με τους Uriah Heep, η βραδιά στο Floyd θα έχει αναπόφευκτα τον χαρακτήρα μιας προσωπικής επιστροφής. Για τους νεότερους, αποτελεί την ευκαιρία να ακούσουν ζωντανά ένα συγκρότημα που συμμετείχε στη διαμόρφωση της μουσικής που ακολούθησε. Όταν ακουστούν οι πρώτες νότες του «July Morning» ή του «Lady in Black», το σημαντικότερο δεν θα είναι πόσα χρόνια έχουν περάσει από τότε που γράφτηκαν αυτά τα τραγούδια. Θα είναι ότι, για μια τελευταία βραδιά στην Αθήνα, θα τα παίζουν ακόμη οι άνθρωποι που κουβαλούν την ιστορία τους.
Σου αρέσει να διαβάζεις BlackBook;
