Ο Billy Idol έκανε κάτι που το punk υποτίθεται πως απεχθανόταν: έγινε σταρ. Και μάλιστα από εκείνους που μπορούσες να αναγνωρίσεις πριν ακόμη ακούσεις μια νότα. Τα ξανθά ανακατεμένα μαλλιά, το ειρωνικό χαμόγελο, το δερμάτινο μπουφάν και ένα βλέμμα που έμοιαζε διαρκώς έτοιμο για καβγά. Πίσω από την εικόνα, όμως, υπήρχε κάτι πιο ενδιαφέρον: ένας μουσικός που κατάλαβε ότι μπορούσε να μεταφέρει την προκλητική γλώσσα του punk σε τραγούδια που θα ακούγονταν παντού.
Αυτή η αντιφατική φιγούρα έρχεται στην Αθήνα την Τρίτη 6 Ιουλίου 2027, στο Markopoulo Complex, για το Release Athens. Η ανακοίνωση προσθέτει ένα ακόμη μεγάλο όνομα στο πρόγραμμα του φεστιβάλ, με τους υπόλοιπους καλλιτέχνες της ημέρας να αναμένονται. Η συναυλία είναι επίσης μια αφορμή να θυμηθούμε γιατί ο Idol δεν έμεινε απλώς ένα φωτογενές απομεινάρι της δεκαετίας του ’80.
Πριν γίνει Billy Idol, ήταν ο William Broad, ένας νεαρός που βρέθηκε μέσα στην έκρηξη του βρετανικού punk. Ως τραγουδιστής των Generation X, από τα τέλη της δεκαετίας του ’70, ανήκε σε εκείνη τη γενιά που αντιμετώπιζε το rock όχι ως κληρονομιά προς σεβασμό αλλά ως κάτι που έπρεπε να αναποδογυρίσει. Μόνο που ο ίδιος δεν αισθανόταν υποχρεωμένος να μείνει για πάντα πιστός στους περιορισμούς της σκηνής που τον ανέδειξε.
Η μετακίνησή του στη Νέα Υόρκη και η σόλο πορεία που ξεκίνησε το 1982 έφεραν την αποφασιστική αλλαγή. Στο πλευρό του βρέθηκε ο κιθαρίστας Steve Stevens, ένας συνεργάτης που δεν λειτουργούσε απλώς ως συνοδός, αλλά ως βασικό συστατικό του ήχου του. Η αιχμηρή κιθάρα συνάντησε τον χορευτικό παλμό, το punk την pop και το rock τις δυνατότητες του μουσικού βίντεο. Το αποτέλεσμα δεν ήταν πάντοτε επαναστατικό. Ήταν, όμως, σχεδόν αδύνατο να το αγνοήσεις.
Το «White Wedding» έδωσε στον Idol ένα σκοτεινό, σχεδόν θεατρικό προσωπείο. Το «Rebel Yell» μετέτρεψε την ένταση σε ύμνο. Το «Eyes Without a Face» αποκάλυψε μια πιο ευάλωτη πλευρά, ενώ το «Dancing With Myself» παραμένει από εκείνα τα τραγούδια που αναγνωρίζεις από τα πρώτα δευτερόλεπτα. Στην εποχή του MTV, ο Idol κατάλαβε νωρίς ότι η εικόνα μπορούσε να πολλαπλασιάσει τη δύναμη ενός τραγουδιού. Κι αυτή ήταν η επιτυχία του, αλλά και η παγίδα του: πολλοί θυμούνται το πρόσωπο περισσότερο από τη μουσική.
Η ζωή του, άλλωστε, δεν ακολούθησε μια ανέφελη διαδρομή. Οι προσωπικές υπερβολές, οι κίνδυνοι και οι καλλιτεχνικές μετατοπίσεις τον απομάκρυναν κατά περιόδους από το επίκεντρο. Το ντοκιμαντέρ «Billy Idol Should Be Dead», που κυκλοφόρησε κινηματογραφικά το 2026, επιστρέφει σε αυτή τη δύσκολη ιστορία επιβίωσης. Ο τίτλος του δεν είναι απλώς μια έξυπνη ατάκα: περιγράφει την απόσταση ανάμεσα στην αυτοκαταστροφική μυθολογία του rock και στην πραγματικότητα ενός ανθρώπου που κατάφερε να συνεχίσει.
Το 2025 κυκλοφόρησε το «Dream Into It», τον πρώτο ολοκληρωμένο δίσκο του με νέο υλικό μετά από περισσότερο από μία δεκαετία, με συμμετοχές της Joan Jett, της Avril Lavigne και της Alison Mosshart. Στις 14 Νοεμβρίου 2026 πρόκειται να ενταχθεί, μαζί με τον Stevens, στο Rock & Roll Hall of Fame. Είναι η στιγμή που μια κάποτε προκλητική παρουσία παίρνει την επίσημη αναγνώριση του θεσμού. Δεν σημαίνει, βέβαια, ότι η πρόκληση έχει διατηρήσει αναλλοίωτη την ισχύ της.
Στο Μαρκόπουλο, το ερώτημα δεν θα είναι αν ο Billy Idol μπορεί να αναπαραστήσει πειστικά τον εαυτό του της δεκαετίας του ’80. Θα είναι αν τραγούδια γραμμένα για μια άλλη εποχή εξακολουθούν να δημιουργούν κάτι ζωντανό μπροστά σε ένα σημερινό κοινό. Και αυτή είναι μια πολύ πιο ενδιαφέρουσα δοκιμασία από τη νοσταλγία.
Πληροφορίες εισιτηρίων: Η προπώληση αρχίζει το Σάββατο 14 Νοεμβρίου στις 12:00, με περιορισμένο αριθμό εισιτηρίων στα 65 ευρώ. Στη συνέχεια η τιμή ανεβαίνει στα 70 ευρώ, ενώ τα VIP ξεκινούν από 200 ευρώ. Η διάθεση γίνεται μέσω releaseathens.gr και more.com. Ο χώρος θα διαθέτει δύο σκηνές, ενώ προβλέπονται μετακινήσεις με shuttle buses από κοντινούς σταθμούς του Μετρό και ειδική μέριμνα πρόσβασης για άτομα με αναπηρία.
Σου αρέσει να διαβάζεις BlackBook;
