Αντώνης Καραστεργίου: «Έχω μια ιδιαίτερη σχέση με το τέλος κάθε ιστορίας»

Αν δεν είχε γίνει ηθοποιός ο Αντώνης Καραστεργίου θα είχε ασχοληθεί με την ιστορία, την αρχαιολογία ή τα ταξίδια. Επιλογές που αν το καλοσκεφτεί κανείς, δεν βρίσκονται πολύ μακριά από το θέατρο. Όλες έχουν να κάνουν με τους ανθρώπους, τις διαδρομές τους και τις ιστορίες που αφήνουν πίσω. Στις απαντήσεις του στο Black Book δεν προσπαθεί να παρουσιάσει μια καλύτερη εκδοχή του εαυτού του. Μιλά με αμεσότητα, παραδέχεται τις αντιφάσεις του και δείχνει μεγαλύτερο ενδιαφέρον για όσα συμβαίνουν γύρω του παρά για την εικόνα που θα σχηματίσουν οι άλλοι γι’ αυτόν. Κι αυτό κάνει τη γνωριμία μαζί του πιο ουσιαστική.

Τελευταία ταινία που σου άρεσε.

Τελευταία ταινία που είδα και μου άρεσε ήταν η Η Ζωή του Τσακ. Το σενάριο ήταν πολύ ιδιαίτερο και με άγγιξε πολύ στην αντιμετώπιση της ζωής. Έχει τρία επίπεδα η ταινία και μιλάει κατά την άποψη μου για την αγάπη στη ζωή. Υπάρχει μια ευγνωμοσύνη και μια γενναιοδωρία για τα χρόνια που περνάς στη ζωή σου. Τις αναμνήσεις, τις στιγμές, πώς συνδέονται κάποια πράγματα που έχουμε ακούσει στον εγκέφαλό μας και πώς λειτουργούν μετά. Το αποτύπωμα μας στον κόσμο. Τους φόβους μας, τις επιθυμίες μας, την αγάπη μας, τα επιτεύγματα μας και τις επιτυχίες μας. Όλα.

Ποιο βιβλίο έχεις στο κομοδίνο σου;

Το βιβλίο που έχω στο κομοδίνο μου είναι οι γυναίκες του Εντουάρντο Γκαλεάνο. Αυτό που με κέρδισε πολύ είναι ότι γράφει την ιστορία των γυναικών όλα τα χρόνια και τι έχουν υποστεί από την πατριαρχία. Συνήθως έχουμε μάθει να ακούμε την ιστορία από την πλευρά των νικητών. Οι ιστορίες όμως των ανθρώπων πρέπει να ακούγονται και να διαβάζονται και να μας λένε κάτι ουσιαστικό προς μετακίνηση.

Τι θα έκανες εάν δεν ήσουν….

Τι θα έκανα αν δεν ήμουν ηθοποιός; Θα ασχολούμουν με την ιστορία και την αρχαιολογία ή με τα ταξίδια, να οργανώνω εκδηλώσεις και να γνωρίζω ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. 

Περιέγραψε μια στιγμή ευτυχίας.

Μια ευτυχισμένη στιγμή για μένα είναι να περπατάω στη θάλασσα, να χορεύω στην άμμο, να κοιτάω τα αστέρια και να έχω καλή παρέα.

Ποιος είναι ο μεγαλύτερος σου φόβος;

Πιο πολύ απ’ όλα φοβάμαι το θάνατο, τον εγκλωβισμό στην ματαιότητα κι ίσως την ανυπαρξία. Τον θάνατο των αγαπημένων μου προσώπων και το δικό μου. Έχω μια ιδιαίτερη σχέση με τα τέλη των ιστοριών.

Πότε λες ψέματα;

Λέω ψέματα λίγες φορές και νομίζω ότι θα τα πω μόνο για την αποφυγή δύσκολων καταστάσεων, που δεν ωφελούν πουθενά και δε θα κάνουν καλό σε τίποτα. Είμαι υπέρ της ειλικρίνειας και της έκφρασης των αισθημάτων, απλά μερικές φορές δε θα ωφελήσει σε τίποτα να πεις απλά κάτι άσχημο με το πρόσχημα του αυθεντικού ανθρώπου.

Αν θα μπορούσες να αλλάξεις κάτι στον εαυτό σου, τι θα ήταν;

Η αναβλητικότητά μου και η δειλία μου σε κάποια πράγματα.

Ποια είναι η χειρότερη μορφή δυστυχίας;

Το να έχεις φθόνο και ζήλεια για τους άλλους, να μισείς και να μην αντέχεις τον εαυτό σου. Αυτή είναι η χειρότερη μορφή δυστυχίας για μένα. 

Σε ποια εποχή θα ήθελες να ζεις;

Δε θα ήθελα να ζω σε κάποια άλλη εποχή, μ’ αρέσει η εποχή που ζω, γιατί κάθε εποχή είχε τις δικές της δυσκολίες και τα δικά της συμπλέγματα. Περνάμε πολλά σε αυτή την εποχή και συμβαίνουν τραγικά πράγματα στον κόσμο. Υπάρχει και ζωή όμως και έτσι μένουμε στο να αγαπάμε και να στηρίζουμε αυτό που πιστεύουμε και τους ανθρώπους και τα ζώα που έχουν ανάγκη. Μόνο στο ζήτημα της ομορφιάς των αντικειμένων θα ήθελα να έχω ζήσει περισσότερο τη δεκαετία του εξήντα.

Ποιο είναι το μότο σου;

Το μότο μου είναι να ερωτεύεσαι, να αγαπάς ό,τι αντικρίζεις και να το αγκαλιάζεις με θετικό πρόσημο. Είμαστε τυχεροί σε  πολλά που μας έχουν δοθεί από τη φύση , οπότε ας αφεθούμε σε αυτό απέναντι σε όσους τα καταστρέφουν.

Αγαπημένος προορισμός 

Η Ρώμη είναι μαγεία 

Ποιο είναι το μεγαλύτερο σου ελάττωμα;

Δε μπορώ να αφουγκραστώ πάντα το περιβάλλον γύρω μου. 

Αν είχες μπροστά σου το Θεό, τι θα του έλεγες;

Να σταματήσει την αδικία, τις γενοκτονίες που συμβαίνουν στην οθόνη μας και να δώσει περισσότερο φως και ελευθερία στους ανθρώπους, παρά τιμωρία. Ελευθερία και ξεγνοιασιά.

Αγαπημένη βόλτα στην πόλη 

Η αγαπημένη βόλτα είναι να περπατάω κοντά στη γειτονιά μου Ελληνορώσων, απλώς μεγάλωσα στο κάτω Χαλάνδρι και μ’ αρέσει να περπατάω στα στενά εκεί.

Τι ετοιμάζεις αυτό τον καιρό και ποια είναι τα επόμενα σχέδια σου;

Αυτή την περίοδο παίζω σε δύο παραστάσεις, στο «Καλύτερα να σου βγει το μάτι», στο Studio Μαυρομιχάλη, και στην «Η εγκληματική οργάνωση μιας παράστασης», στο Θέατρο Χώρος. Για τη συνέχεια δεν έχω κανονίσει κάτι ακόμη. Θα δούμε τι θα προκύψει.