Υπάρχει κάτι στη φωνή της Μαριάνας Κατσιμίχα που σου επιβάλλει μια μικρή παύση, κάτι που σε σταματά για λίγο από τη φρενήρη ταχύτητα με την οποία κινούνται όλα σήμερα. Πας μηχανικά να αλλάξεις σταθμό όμως τελικά μένεις για λίγο. Και αυτό το «λίγο» γίνεται συνήθεια. Μέχρι που σιγοτραγουδάς τα τραγούδια της και ας μη γουστάρεις -όπως κ αυτή- τον όρο ‘’έντεχνο’’. Φωνή ζεστή, μεστή, με ένα φυσικό βάθος που ξεπερνά κατά πολύ τα αντικειμενικά της χρόνια· παρουσία ήρεμη, ανεπιτήδευτη, με μια καθαρότητα και μια σιωπηλή-σχεδόν κρυφή αυτοπεποίθηση, σαν εκείνη των ανθρώπων που δεν έχουν ανάγκη να εντυπωσιάσουν.
Το τραγούδι που ερμηνεύει έγινε αυτό που λέμεviral πολύ γρήγορα. Η ίδια χαίρεται πολύ αλλά ταυτόχρονα μοιάζει να αγνοεί πώς προκύπτει το virality και προτιμά να συνεχίζει να κάνει αυτό που ξέρει καλά: τη μουσική της. Σε αυτή την εύθραυστη αλλά συναρπαστική αρχή, συναντάμε τη Μαριάνα Κατσιμίχα και προσπαθούμε, με νύχια και με δόντια, να μην της κάνουμε την προφανή ερώτηση.
– Μαριάνα έχεις κάποια σχέση με τον Πάνο Κατσιμίχα;
(Γέλια) Σύμφωνα με κάποια σχόλια στο ίντερνετ είμαι η μικρή του αδερφή. Σύμφωνα με άλλα σχόλια είμαι ανηψιά του Μπάκουλη, κόρη του Μαχαιρίτσα και γιος του Χατζιδάκι, πριν μπει στρατό. (Γέλια) Δεν ξέρω εν τέλει τι ισχύει πραγματικά.
– Πότε κατάλαβες πώς η μουσική είναι αυτό με το οποίο θέλεις να ασχοληθείς;
Πριν δύο χρόνια, στα 26 μου που άρχισα δειλά δειλά να κάνω τα πρώτα μου επαγγελματικά βήματα στη μουσική. Μέχρι τότε δεν είχα αποφασίσει τι θα κάνω επαγγελματικά καθώς έκανα άλλες δουλειές που δεν αφορούσαν τη μουσική.
– Πώς θα περιέγραφες τον ήχο σου σε κάποιον που δεν σε έχει ακούσει;
Πιστεύω ότι η μουσική μου έχει μέσα της το λαϊκό στοιχείο αλλά με έναν πιθανώς πιο σύγχρονο τρόπο. Τα υπόλοιπα θα τα έλεγα μπαλάντες, γιατί το έντεχνο σαν όρος μου κλωτσάει κάπως. Σίγουρα δεν είναι ένας ήχος που τον ακούς αν θες να σου φτιάξει η διάθεση. Η αλήθεια είναι πως δεν επιλέγω και τα πιο χαρούμενα τραγούδια. (Γέλια)
– Η χροιά της φωνής σου έχει μια ιδιαίτερη ωριμότητα και βάθος που δεν συναντάς συχνά σε τόσο νεαρές ηλικίες κ αναρωτιέμαι αν γι αυτό το λόγο και τα τραγούδια σου βγάζουν μια νοσταλγία
Ίσως η νοσταλγία που προκύπτει από κάποια τραγούδια είναι συνδυασμός στίχου, μελωδίας και ερμηνείας. Ίσως πάλι να σχετίζεται η νοσταλγική διάθεση των κομματιών μου με την χροιά της φωνής μου, άρα και την ερμηνεία μου. Αυτό μπορούν καλύτερα οι άλλοι να το δουν όχι εγώ.
– Ποιοι καλλιτέχνες σε επηρέασαν – διαμόρφωσαν μεγαλώνοντας;
Μεγάλωσα ακούγοντας λαϊκό τραγούδι. Στο σπίτι μου κυριαρχούσαν ο Γιώργος Νταλάρας και η Χάρις Αλεξίου αλλά και πολλοί άλλοι μεγάλοι λαϊκοί τραγουδιστές και τραγουδίστριες. Νομίζω πως αυτό το είδος κυρίως, διαμόρφωσε την καλλιτεχνική μου ταυτότητα ως ερμηνεύτρια αλλά και ως ακροάτρια.
– Τί σε κινητοποιεί στο να γράφεις;
Τα συναισθήματα μου. Συνήθως γράφω όταν είμαι καλά ψυχολογικά, γιατί όταν δεν είμαι θέλω απλά να το βιώνω. Αν και γενικά δεν γράφω ποτέ ούτε κάτι καλό, ούτε κάτι κακό ακριβώς την στιγμή που το βιώνω αλλά όταν έχει παρέλθει η στιγμή και το αναβιώσω στη μνήμη μου. Επίσης με κινητοποιούν και διάφορα κοινωνικά ζητήματα αλλά προτιμώ η αναφορά σε αυτά να είναι πιο έμμεση. Δεν μ´αρέσει το προβοκατόρικο γράψιμο.
– Υπάρχει κάποιο τραγούδι σου, που είναι πιο προσωπικό από τα άλλα;
Ναι υπάρχει,σίγουρα! Είναι ένα κομμάτι που γράφτηκε για ένα άτομο που σήμαινε πολλά για μένα και οι στίχοι είναι της μητέρας μου. Γράφτηκε τόσο γρήγορα και τόσο πηγαία που σχεδόν δεν το άλλαξα απ’ την πρώτη στιγμή που το έγραψα. Έχει μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου, λόγω της φυσικότητας με την οποία προέκυψε. Είναι ακυκλοφόρητο ακόμη. Θα είναι μέρος του προσωπικού μου δίσκου.
– Πάμε και στο Βαλς των Ονείρων. Πως νιώθεις, να γίνεται ένα κομμάτι σου viral ακριβώς στο ξεκίνημα της καριέρας σου;
Είναι σχεδόν απίστευτο. Έκανα μέρες να συνειδητοποιήσω τι συμβαίνει. Το virality για μένα δεν ήταν ποτέ κάτι που επεδίωκα, όμως σίγουρα βοηθάει στο να κάνεις αυτά που θες πιο εύκολα, ειδικά όσον αφορά τη δουλειά σου. Είμαι χαρούμενη που έγινε viral ένα κομμάτι ενός τόσο σημαντικού στιχουργού.
– Σου δημιουργεί άγχος αυτό;
Όχι κανένα άγχος ευτυχώς. Ξέρω ότι μπορεί κανένα κομμάτι μου να μην ξαναγίνει viral. Και δεν έχει σημασία. Σημασία έχει πως λόγω αυτού του γεγονότος είχα την ευκαιρία να με ανακαλύψουν κάποιοι άνθρωποι, να μάθουν τη δουλειά μου και από κει και πέρα να επιλέξουν αν θα συνεχίσουν να με στηρίζουν ή όχι ως καλλιτέχνη.
– Πως διαχειρίζεσαι την έκταση που μπορεί να αποκτήσει κάτι σήμερα εξαιτίας των social media;
Στωικά. Πρέπει να μην δίνεις σημασία, γιατί πραγματικά όπως είπα και πιο πάνω μπορεί να σε βγάλουν συγγενή με κάποιον που δεν έχεις καμία σχέση και γενικά να πουν οτιδήποτε βγάλουν από το στομάχι τους. Αν μπαίνεις στη διαδικασία να ασχολείσαι με αυτό, στο τέλος θα τρελαθείς.
– Πόσο χώρο σου αφήνει το όνομα Κατσιμίχα;
Είναι μεγάλη απόφαση να κάνεις το ίδιο πράγμα που έκανε ο γονιός σου με μεγάλη επιτυχία μάλιστα. Γιατί φοβάσαι ότι θα κριθείς, θα συγκριθείς και ότι εντέλει μπορεί να μην ανταποκριθείς αντίστοιχα ως προς εκείνο στα μάτια του κόσμου. Όμως στο τέλος της μέρας είναι μάλλον λογικό ένα άτομο που είχε τέτοια επιρροή από την οικογένειά του να καταλήξει να κάνει το ίδιο. Με όποιο ‘’ρίσκο’’ εμπεριέχεται σε αυτό.
– Βαρύ φορτίο τελικά ή ανάσα ελευθερίας;
Βαρύ είναι αλλά όχι με την αρνητική έννοια. Έχεις ένα ταβάνι που είτε πρέπει να φτάσεις μέχρι εκεί, είτε να το ξεπεράσεις. Το ότι εμένα δεν με βαραίνει αυτό, έχει να κάνει και με την αντιμετώπιση του πατέρα μου και της οικογένειάς μου γενικότερα. Σίγουρα κουβαλάω μία καλλιτεχνική ευθύνη λόγω του ονόματός μου. Από κει και πέρα όμως προχωράω και ό,τι γίνει.
– Σκέφτηκες ποτέ να το αποφύγεις;
Όχι ποτέ. Δεν θα μπορούσα να θέλω να κρύψω το όνομά μου, γιατί νιώθω περήφανη γι αυτό! Έχω μάθει άλλωστε και διαχειρίζομαι πλέον τα λόγια των ανθρώπων είτε καλά είτε κακά. Οπότε δεν νιώθω κάποια ανάγκη να κρύψω τη συγγένειά μου με αυτούς τους δύο ανθρώπους που-αντικειμενικά- έχουν αφήσει μια ιστορία στο ελληνικό τραγούδι.
– Σε συμβουλεύει ο πατέρας σου;
Συμβουλές του τι να προσέχω, τι να αποφεύγω, ακούει τα κομμάτια μου, με βοηθάει στις διορθώσεις και συζητάμε πολύ. Αυτό που κρατώ είναι αυτό που μου είπε πρόσφατα: ότι αν σταματήσω να βλέπω τη μουσική με τον ρομαντικό τρόπο που τη βλέπω ως τώρα καλύτερα να σταματήσω να ασχολούμαι με αυτήν.
– Πιστεύεις ότι η μουσική μας ευαισθητοποιεί κοινωνικά, μεταβάλλει τον τρόπο που βλέπουμε την κοινωνία; Έχει για σένα έναν “θεραπευτικό” ή σωστικό ρόλο;
Εννοείται πως η μουσική μας ευαισθητοποιεί. Η μουσική γενικά κατευνάζει διάφορα πάθη και ηρεμεί. Αυτό από μόνο του είναι θεραπευτικό για μένα, αλλά και για όλους όσους ακούν μουσική θεωρώ. Επίσης μέσα από τη μουσική μπορείς να επικοινωνήσεις πράγματα και να εκφέρεις κοινωνική και πολιτική γνώμη. Όχι προβοκατόρικα όπως είπα και πριν, αλλά σίγουρα μπορείς να επηρεάσεις. Και πιστεύω πως είναι και χρέος σου ως ένας άνθρωπος που εκτίθεται και έχει δημόσιο λόγο, να επηρεάζεις με θετικό τρόπο τους γύρω σου.
– Τι κάνεις όταν δεν ασχολείσαι με τη μουσική; Πως αποσυνδέεσαι;
Είμαι ένας καθημερινός άνθρωπος με ό,τι συνεπάγεται αυτό. Ανθρώπινες σχέσεις, χαρά, λύπη και γενικώς μια κανονική ζωή. Δεν κάνω κάτι διαφορετικό απ’ τους υπόλοιπους ανθρώπους, εκτός του -λόγω δουλειάς- εκτίθεμαι κάπως παραπάνω από άλλους. Η αλήθεια είναι πώς είμαι πολύ διαφορετική πάνω στη σκηνή από ότι στην καθημερινή μου ζωή, αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Αυτό που με βοηθάει επίσης να αποσυνδέομαι πραγματικά είναι ο ύπνος. Όποτε ζορίζομαι με οποιονδήποτε τρόπο θέλω να κοιμάμαι. Με βοηθάει αυτό.
– Η εσωστρέφεια που βγάζεις είναι επιλογή ή προκύπτει;
(Γέλια) Δεν θα έλεγα ότι είμαι καθόλου ντροπαλή σαν άνθρωπος στην καθημερινότητά μου. Έχω περάσει θλιμμένες περιόδους, αλλά δεν είναι μία συνεχής κατάσταση. Πιο πολύ κλόουν θα έλεγα ότι είμαι στις προσωπικές μου σχέσεις. Όμως το πώς νιώθω την ώρα που τραγουδάω είναι πολύ διαφορετικό. Δεν είναι περσόνα, είναι αυτό που νιώθω εκείνη την στιγμή. Χάνομαι σε αυτό που συμβαίνει γι’ αυτό και δεν κάνω πολύ έντονες εκφράσεις ή κινήσεις. Αυτό ενδεχομένως μπορεί να με κάνει να φαίνομαι κάπως πιο ντροπαλή μαζεμένη και θλιμμένη. Αν βλέπεις το instagram μου τότε σίγουρα έχεις δει ένα μικρό ποσοστό της πραγματικότητας της Μαριάνας.(γέλια)
— Τι θέλεις να κατακτήσεις;
Θέλω να μπορώ στο μέλλον να διδάξω φωνητική. Θα μου άρεσε πολύ το κομμάτι της διδασκαλίας. Και γενικά θέλω να μαθαίνω συνέχεια και να γίνομαι καλύτερη. Πότε δεν σταματάει και ποτέ δεν πρέπει να σταματάει αυτό. Γενικά αυτά που θέλω είναι να είμαι χαρούμενη μέσα σε αυτό που κάνω και να βρίσκω πάντα νόημα να δημιουργώ. Αλλιώς καλύτερα να μην το κάνω.
– Ποια είναι τα επόμενα σχέδια σου;
Θα βγουν κάποιες δισκογραφικές δουλειές αυτό τον καιρό. Βγήκε μόλις ο δίσκος Ανάμεσα σε χαλάσματα σε στίχους Φώτη Αγγουλέ και μουσική Γιάννη Κουφουδάκη, στον οποίο τραγουδάμε με τον φίλο μου και συνάδελφο Αλέξανδρο Ολύμπιο και ανυπομονώ γι αυτό ! Τα υπόλοιπα δεν έχουν ανακοινωθεί ακόμα, αλλά είναι κάποια single και συμμετοχές σε δίσκους για τα οποία επίσης ανυπομονώ. Από επερχόμενα live θα παρουσιάσουμε τον δίσκο Επίλογος του Αλέξανδρου Γουργουλιού που τραγουδάω με τον Βασίλη Προδρόμου, κάθε Πέμπτη του Μαΐου στο Πάνω Σπίτι. Έχουμε κάποιες συναυλίες με τον Μηνά Πασπαλά στην Απανεμιά και φυσικά με τον Δημήτρη Μπάκουλη. Επίσης μέσα στο καλοκαίρι θα κάνω συναυλίες σε διάφορα μέρη της Ελλάδος.
