VASSIŁINA x Kristof: Δύο κόσμοι μοιράζονται το ίδιο όνειρο

Με τη νέα χρονιά να ανοίγει σαν παράθυρο μέσα στη νύχτα, η VASSIŁINA και ο Kristof ανεβαίνουν το Σάββατο 10 Ιανουαρίου, για πρώτη φορά μαζί στη σκηνή του ΙΛΙΟΝ Plus, στήνοντας μια electro/pop τελετή που μοιάζει λιγότερο με συναυλία και περισσότερο με συνάντηση κόσμων. Εκεί όπου το σκοτεινό avant-pop σύμπαν της VASSIŁINA συναντά το καμπαρέ-θεατρικό χάος του Kristof. Εκεί όπου η τελετουργία γεννιέται από την κοινή τους ενέργεια και όχι από τον προγραμματισμό. Παλιές ιστορίες, νέες συνθέσεις, φωτεινές και σκοτεινές εκπλήξεις, μια σκηνή που μοιάζει με παιδικό όνειρο και σκοτεινό παραμύθι ταυτόχρονα. Το 2026 ξεκινάει με μια παράσταση που δηλώνει εξαρχής ότι τίποτα δεν θα είναι προβλέψιμο.

– Τι ήταν αυτό που σας έκανε να νιώσετε ότι οι κόσμοι σας “κουμπώνουν”; Υπήρξε στιγμή πρόβας που το επιβεβαίωσε;

Kristof: Υπάρχει αλληλοσεβασμός και αυτό μου αρκεί. Βέβαια έχουμε και πολλά κοινά. Ένα βασικό, είμαστε και οι δύο ζυγοί!

VASSIŁINA: Η αλήθεια είναι ότι αυτό που κάνει ο Κριστόφ στα live για μένα είναι μαγεία. Πάντα ένιωθα ότι πορευόμασταν παράλληλα: δίσκοι την ίδια εποχή, όμοια ονειρικά σύμπαντα, ντυνόμαστε σαν να βγήκαμε από dark twisted fairytale. Στις πρόβες, όταν αρχίσαμε να τραγουδάμε μαζί χωρίς να το έχουμε συνεννοηθεί, υπήρξε αυτό το κλικ, κάτι σαν μιούζικαλ όπου όλοι ξέρουν ξαφνικά τα βήματα χωρίς να τους τα έχει μάθει κανείς.

– Και οι δύο δουλεύετε έντονα με την ιδέα της τελετουργίας πάνω στη σκηνή. Είναι κάτι που σχεδιάζετε ή απλώς προκύπτει όταν σβήνουν τα φώτα;

K: Είμαστε στο εδώ και στο τώρα. Κι ό,τι γίνει. Μου αρέσει να γινόμαστε μία παρέα όλ@.

V: Για μένα η μουσική είναι τελετή από μόνη της. Όταν δημιουργώ νιώθω σαν να βγαίνω από το σώμα μου και η ενέργεια γίνεται μία. Θέλω να χτίζω κόσμους με παιδικότητα και μαγεία που κρατούν το κοινό σε μια άλλη πραγματικότητα — τουλάχιστον για μία ώρα.

– VASSIŁINA από τα Fragments στο Femmeland. Τα Fragments έμοιαζαν με εσωτερικό ημερολόγιο. Το Femmeland είναι πιο πολιτικό, πιο σωματικό. Τι άλλαξε μέσα σου ανάμεσα στους δύο δίσκους;

Νομίζω πως ωρίμασα και η ίδια. Κάθε άλμπουμ είναι αυτοβιογραφικό επομένως τα Fragmentsήταν η δική μου πορεία του να βρω την φωνή μου, να αντιμετωπίζω φόβους και να κατανοήσω ποια είμαι. Για εμένα το Femmeland είχε λιγότερο φόβο και περισσότερο φως γιατί γράφτηκε σε χρόνια που είχα ξεκινήσει θεραπεία. Ο νέος δίσκος που θα κυκλοφορήσει τον Μάρτιο είναι πιο δυναμικός, ίσως και πιο ανέμελος.

– Η ελληνική σκηνή σε χωράει ή λειτουργεί ως αφετηρία;

Δεν πιστεύω ότι μια σκηνή ή μια χώρα μπορεί να χωρέσει τους πάντες. Η Ελλάδα είναι σπίτι, είναι αγκαλιά, αλλά δεν μπορεί να στηρίξει πλήρως αυτό που κάνω. Για αυτό ελπίζουμε όλοι σε στήριξη και εκτός.

– Dolly Vara, Tsolimon, Tamta. Τι σημαίνει “συνεργασία” σήμερα;

Είναι άνοιγμα, ιστορίες, νέοι ορίζοντες. Κάθε συνεργασία συμβολίζει ένα κομμάτι του ταξιδιού μου, από Σέρρες σε Θεσσαλονίκη, Λονδίνο, Αθήνα. Το ταξίδι του ποια θέλω να είμαι.

– Kristof, είσαι μουσικός ή περφόρμερ; Στις εμφανίσεις σου δεν είσαι ποτέ απλώς τραγουδιστής. Σε τρομάζει ή σε απελευθερώνει το ότι το κοινό δεν ξέρει ποτέ τι ακριβώς θα συμβεί;

Θέλω και τα δύο! Μόνο που δεν είμαι τραγουδιστής (γέλια) Με απελευθερώνει το ότι ούτε εγώ ξέρω πού θα πάει το κάθε live. Το κοινό διαμορφώνει τα πάντα. Εμείς κάνουμε το πρώτο βήμα.

– Τι σου έμαθε το θέατρο που δεν σου έμαθε η μουσική;

Όλα συνυπάρχουν. Σκέφτομαι τα κομμάτια μου σαν μικρά μελωδραματικά μονόπρακτα.

– Ποιοί είστε όταν δεν σας βλέπει κανείς; Αν αφαιρέσουμε σκηνή, φώτα, κοινό, ποιοι μένουν;

K: Είμαι σίγουρα πολύ πιο εσωστρεφής σε σχέση με την εικόνα που έχει ο κόσμος για μένα στα live. Αρκετά ντροπαλός.

V: Κάποτε ένιωθα ότι είμαι άλλη off stage και άλλη στη σκηνή, πιο σκοτεινή. Τελικά κατάλαβα ότι στη σκηνή νιώθω αγάπη και φροντίδα και πως δεν χρειάζεται να με νοιάζει η αποδοχή. Eίναι ok να είμαι χαοτική, άβολη, δραματική ή γεμάτη αυτοπεποίθηση στη σκηνή όπως είναι ok και εκτός σκηνής να πέφτω και να μην ικανοποιώ τους πάντες.
 

– Η μουσική σας διάλεξε ή τη διαλέξατε; Υπάρχει στιγμή στη ζωή σας που καταλάβατε ότι δεν υπήρχε άλλος δρόμος;

K: Θα πω ότι με διάλεξε. Η γιαγιά κι ο παππούς , μου έκαναν δώρο ένα πιάνο γύρω στα 5. Μόλις είχα ξεκινήσει με κάποια μαθήματα κι έτσι απλώθηκε μπροστά μου ένας καινούργιος κόσμος. Μετά από πολλά χρόνια σπουδής, σταμάτησα λόγω πανελληνίων κλπ. Όμως ένα απόγευμα, απλά κάθισα μόνος μου στο πιάνο, σαν να με καλούσε και άρχισα να αυτοσχεδιάζω. Κάπως έτσι ξεκίνησα να γράφω.

V: Όλη μου τη ζωή κυνηγώ συνειδητά αυτό το όνειρο. Δεν έχω προσπαθήσει ποτέ περισσότερο να αποδείξω την αξία μου και το πόσο το θέλω για κάτι άλλο. 

– Τι φοβάστε περισσότερο πάνω στη σκηνή;

K: Να μην έχω όρεξη.

V: Την εσωτερικευμένη φωνή των γονιών μου.

– Η φωνή είναι σώμα ή ψυχή; Πότε καταλαβαίνετε ότι το σώμα λέει την αλήθεια πριν προλάβει η σκέψη;

K: Η φωνή είναι προέκταση του σώματος.

V: Η φωνή είναι και σώμα και ψυχή. Κουβαλάει ό,τι δεν έχει ειπωθεί, αλλά και ό,τι έχει ειπωθεί χιλιάδες φορές. Πολλές φορές μου έχει αποκαλύψει φόβους και σφιξίματα  που δεν ήξερα ότι υπήρχαν. Όλος ο θυμός, ο φόβος ή η θλίψη έβγαιναν εκεί. Την έχω πληγώσει επανειλημμένα, γιατί δεν άκουγα τα όριά της ή προσπαθούσα να τη χωρέσω σε κάτι που δεν ήταν. Για μένα, η φωνή μου μέσα από την αφωνία και τους πολλαπλούς τραυματισμούς της λειτούργησε σαν ένας εσωτερικός διάλογος, σχεδόν σαν διαλογισμός. Πολλές φορές, όταν οι άλλοι δεν με καταλάβαιναν, ένιωθα ότι το σώμα μου προσπαθούσε να μου επικοινωνήσει κάτι. Ότι, με έναν τρόπο, είχα μόνο τη φωνή μου. Γι’ αυτό και τη μεγαλύτερη κατανόηση για τη σχέση που μπορεί να έχει κάποιος με τη φωνή του τη βρίσκεις σε άλλους τραγουδιστέ, ειδικά σε όσους έχουν βιώσει τι σημαίνει να τη χάνεις.

– Πόσο έλεγχο θέλετε πραγματικά πάνω σε ένα live; Αν όλα πήγαιναν “τέλεια”, θα ήταν αποτυχία;

Κ: Δεν μ’αρέσει όταν όλα πηγαίνουν “τέλεια”. Θέλω ανατροπή!

V: Έχω θέμα με τον έλεγχο! Είμαι control freak στην δουλειά μου. Νομίζω τα πιο ωραία live είναι αυτά που βγαίνουν αβίαστα.

– Το παιχνίδι υπάρχει και στους δύο σας άλλοτε τρυφερό, άλλοτε επικίνδυνο. Πότε σταματά το παιχνίδι και αρχίζει η εξομολόγηση; Ή δεν σταματά ποτέ;

K: Ακόμα και η εξομολόγηση είναι μέρος του παιχνιδιού. Ή και το ίδιο το παιχνίδι.

V: Μάστερ του παιχνιδιού είναι ο Κριστόφ.

– Όταν κοιτάτε το κοινό, τι ψάχνετε;

Κ: Να μου φέρει κάποι@ μια βότκα με πάγο.

V: Εμένα μικρή. Ή λίγη ελπίδα.

– Υπάρχει μια στιγμή από live που σας έχει μείνει ανεξίτηλη επειδή ήταν αληθινή;

Κ: Η συναυλία του Λυκαβηττού πέρυσι τον Ιούνιο. Την οφείλουμε στη Nalyssa Green. Ήταν ένα μαγικό live , που όμοιο του δεν θα ξανα-υπάρξει. Η αγάπη του κόσμου ήταν ακραία. Ευχαριστούμε.

V:  Η παρουσίαση δίσκου μου Femmeland. Ένιωσα απόλυτα ολόκληρη και συγκινημένη και το μοιράστηκα με τα άτομα που αγαπώ.

– Τι δεν θα θέλατε να ξεχάσει το κοινό φεύγοντας από το ΙΛΙΟΝ Plus;

Κ: Τα μπουφάν του.

V:  Να πάρει merch (γέλια)

---

φωτογραφίες VASSIŁINA: Μαρία Κουτρουμπή

φωτογραφίες Kristof: Πέτρος Αρώνης