Skip to main content

Η Αμερική του Μάνου Χατζιδάκι επιστρέφει στο Ηρώδειο μέσα από δύο έργα που αποκαλύπτουν μια διαφορετική πλευρά του σπουδαίου συνθέτη.

Κρατική Ορχήστρα Αθηνών – Λουκάς Καρυτινός “Η Αμερική του Μάνου Χατζιδάκι” – Μέρος Α΄

Υπάρχουν περίοδοι στη ζωή ενός δημιουργού που λειτουργούν σαν καθρέφτης. Χρόνια στα οποία το βλέμμα του στρέφεται προς έναν νέο κόσμο, χωρίς να χάνει ποτέ τη δική του ταυτότητα. Για τον Μάνο Χατζιδάκι, η δεκαετία του 1960 υπήρξε ακριβώς μια τέτοια στιγμή. Έχοντας ήδη κατακτήσει διεθνή αναγνώριση με το Όσκαρ για το «Ποτέ την Κυριακή», βρέθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες, σε μια χώρα που εκείνη την εποχή έμοιαζε να βρίσκεται στο κέντρο των καλλιτεχνικών και κοινωνικών μετασχηματισμών του κόσμου.

Από εκείνη την αμερικανική περίοδο γεννήθηκαν ορισμένα από τα πιο ιδιαίτερα έργα της διαδρομής του. Έργα που δεν εγκατέλειψαν ποτέ την ελληνική ευαισθησία του, αλλά τη μετέφεραν σε ένα διαφορετικό περιβάλλον, πιο κινηματογραφικό, πιο κοσμοπολίτικο, συχνά πιο εσωτερικό. Η πρώτη από τις δύο συναυλίες που αφιερώνει η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών στο «Έτος Χατζιδάκι» στρέφει το βλέμμα ακριβώς σε αυτή την περίοδο. Υπό τη μουσική διεύθυνση του Λουκά Καρυτινού και με σολίστ τον κιθαρίστα Γιώργο Τοσικιάν, το πρόγραμμα φέρνει στο προσκήνιο δύο έργα που αποτυπώνουν διαφορετικές όψεις του ίδιου δημιουργού.

Στο επίκεντρο βρίσκεται το «Χαμόγελο της Τζοκόντας», ένα έργο που εδώ και δεκαετίες διατηρεί μια σχεδόν μυθική θέση στη σύγχρονη ελληνική μουσική. Χωρίς να χρειάζεται λόγια, αφηγείται ιστορίες μοναξιάς, νοσταλγίας και αστικής μελαγχολίας με έναν τρόπο που παραμένει αναγνωρίσιμος ακόμη και σήμερα. Οι μελωδίες του μοιάζουν να αιωρούνται ανάμεσα στη μνήμη και στο όνειρο, διατηρώντας μια σπάνια διαχρονικότητα.

Δίπλα του παρουσιάζεται η μουσική που έγραψε ο Χατζιδάκις για την ταινία «Blue» του Καναδού σκηνοθέτη Σίλβιο Ναριτσάνο. Η ταινία δεν γνώρισε την επιτυχία που περίμεναν οι δημιουργοί της, όμως η μουσική της ακολούθησε διαφορετική πορεία. Με αναφορές στο αμερικανικό γουέστερν αλλά και με τη χαρακτηριστική λυρικότητα του συνθέτη, αποτελεί ένα από τα πιο ενδιαφέροντα δείγματα της σχέσης του Χατζιδάκι με τον κινηματογράφο και τη διεθνή παραγωγή της εποχής.

Οι δύο συναυλίες της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών δεν λειτουργούν απλώς ως επετειακός φόρος τιμής για τα εκατό χρόνια από τη γέννηση του συνθέτη. Αποτελούν μια ευκαιρία να ξαναδούμε τον Χατζιδάκι πέρα από τις γνωστές του εικόνες. Ως έναν δημιουργό που ταξίδεψε, αφομοίωσε επιρροές, συνομιλούσε με διαφορετικούς πολιτισμούς και κατάφερε να μετατρέψει αυτές τις εμπειρίες σε μουσική που εξακολουθεί να συγκινεί.

Η πρώτη στάση αυτής της διαδρομής μάς μεταφέρει στην Αμερική που γνώρισε ο Μάνος Χατζιδάκις. Όχι ως γεωγραφικό τόπο, αλλά ως πεδίο αναζήτησης, έμπνευσης και δημιουργικής ωρίμανσης. Έναν κόσμο που εξακολουθεί να ακούγεται μέσα στις νότες του.

Ωδείο Ηρώδου Αττικού

Ώρα Έναρξης | 21:00