Άννα Παρασίδου: «Φοβάμαι μήπως δεν καταφέρω να ζήσω όλα όσα ονειρεύομαι»

Η Άννα Παρασίδου είναι ηθοποιός με παρουσία στο θέατρο από το 2018. Στις πρώτες επαγγελματικές της συνεργασίες περιλαμβάνονται οι παραστάσεις «Η Πεντάμορφη και το Τέρας» και «Πέφτει η Νύχτα», ενώ στη συνέχεια συμμετείχε στην παιδική θεατρική παραγωγή «Έλμερ, ο παρδαλός ελέφαντας». Παράλληλα με την υποκριτική έχει δραστηριοποιηθεί στη φωτογραφία και στον σχεδιασμό αφίσας θεατρικών παραγωγών. Τον Νοέμβριο του 2026 επιστρέφει στη σκηνή με το Lebensraum του Θανάση Τριαρίδη, σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Μάγειρου, στο Red Jasper Cabaret Theater. Ένα έργο για τον φόβο, την εξουσία και τα όρια της ανθρώπινης συνείδησης, το οποίο θέτει ένα δύσκολο ερώτημα: πόσο μακριά μπορεί να φτάσει ένας άνθρωπος όταν δοκιμάζονται οι ηθικές του αντοχές;

Τελευταία ταινία που είδες και σου άρεσε.;

Η τελευταία ταινία που είδα και μου άρεσε πολύ ήταν το Green Book. Αυτό που με συγκίνησε περισσότερο ήταν η σχέση που αναπτύχθηκε ανάμεσα στους δύο πρωταγωνιστές, παρόλο που προέρχονταν από εντελώς διαφορετικούς κόσμους. Μέσα από τις δυσκολίες και τις εμπειρίες τους, έμαθαν να καταλαβαίνουν και να εκτιμούν ο ένας τον άλλον, αφήνοντας πίσω τις προκαταλήψεις τους. Μου άρεσε ιδιαίτερα γιατί δείχνει πως πολλές φορές οι άνθρωποι που φαίνονται διαφορετικοί από εμάς έχουν περισσότερα κοινά μαζί μας απ’ όσα φανταζόμαστε.

Ποιο βιβλίο έχεις στο κομοδίνο σου ;

Ο «Δρόμος της αυτοεξάρτησης» του Χόρχε Μπουκάι. Δεν ήξερα για την ύπαρξη του συγκεκριμένου βιβλίου αλλά ήρθε στα χέρια μου εντελώς τυχαία. Η και όχι. Είναι από εκείνα τα βιβλία που δεν τα διαβάζεις μόνο μία φορά, γιατί κάθε φορά σου υπενθυμίζουν κάτι που στην πορεία της ζωής ξεχνάς εύκολα. Μιλάει για το πώς να μάθεις να στηρίζεσαι στον εαυτό σου, να αναλαμβάνεις την ευθύνη της ζωής σου, να βάζεις όρια και να μη χάνεις τον εαυτό σου προσπαθώντας να ικανοποιείς τους άλλους ή περιμένοντας από εκείνους να σου δώσουν όσα χρειάζεσαι. Είναι σαν να σε επαναφέρει στον εαυτό σου και να σου θυμίζει πως η ελευθερία ξεκινά όταν η αξία και η ηρεμία σου δεν εξαρτώνται από τους άλλους.

Τι θα έκανες αν δεν ήσουν….

Αν δεν ήμουν ηθοποιός. Ισως να ήμουν ψυχολόγος; Ούτε κι εγώ ξέρω στο 100%. Είμαι καλή στο να ακούω τον άλλον. Η αλήθεια είναι πώς βρίσκω πολλές ομοιότητες στα δύο επαγγέλματα. Κάπως πρέπει ψυχολογείς τον χαρακτήρα για καταφέρεις να τον ζωντανέψεις. Επίσης μου αρέσει να διαβάζω οτιδήποτε αφορά την ψυχή και την προσωπική εξέλιξη οπότε θεωρώ ότι ίσως αυτή η κατεύθυνση να μου ταίριαζε. Ίσως και όχι . Ποιος ξέρει; 

Περιέγραψε μια στιγμή ευτυχίας.

Να ξυπνάω χωρίς ξυπνητήρι! Χαχα, σίγουρα είναι κι αυτό αλλά οι στιγμές με τους αγαπημένους μου ανθρώπους είναι η μέγιστη ευτυχία. 

Τι φοβάσαι πιο πολύ;

Φοβάμαι μήπως δεν καταφέρω να ζήσω όλα αυτά που ονειρεύομαι. Από τα πιο απλά μέχρι τα πιο «σύνθετα». 

Πότε λες ψέματα;

Όταν δεν νιώθω αρκετά άνετα για να πω όλη την αλήθεια. Όχι απαραίτητα επειδή θέλω να κοροϊδέψω κάποιον, αλλά επειδή μερικές φορές χρειάζομαι λίγο χρόνο μέχρι να νιώσω έτοιμη να ανοιχτώ.

Αν μπορούσες να αλλάξεις κάτι στον εαυτό σου, τι θα ήταν;

Θα ήθελα να αλλάξω όσα με κάνουν να μη μπορώ να ζω με τον τρόπο που θέλω. Τον τρόπο που πολλές φορές σκεφτόμαστε κάτι και επηρεάζει τόσο λάθος την εικόνα μας και τον τρόπου που αντιμετωπίζουμε ένα πρόβλημα. Οτιδήποτε επηρεάζει εμένα και κατ’ επέκταση εμένα μέσα στο σύνολο.

Ποια είναι η χειρότερη μορφή δυστυχίας;

Η μοναξιά. Το να μην υπάρχει κανείς γύρω σου που να ξέρεις ότι πάντα θα είναι εκεί για σένα. Να πεις ένα πρόβλημα σου, να πιεις έναν καφέ, να χαρείς με την ευτυχία του και τούμπαλιν, ακόμα και το να μη λες τίποτα και απλά να υπάρχετε στον ίδιο χώρο. Στήριγμα ο ένας του άλλου. 

Σε ποια εποχή θα ήθελες να ζεις;

Στην εποχή που ο καθένας θα κοιτάει τη δική του ζωή χωρίς να έχει άποψη και λόγο για κάτι που δεν τον αφορά άμεσα. Ωστόσο αν πρέπει να απαντήσω ρεαλιστικά θα ήθελα να ζω στην εποχή χωρίς ίντερνετ. Παρ όλο που έχει μπει στη ζωή μας με μεγάλη ταχύτητα και καλώς ή κακώς είναι ένα δυνατό εργαλείο για την καθημερινότητα μας, θεωρώ ότι μας χειρίζεται και δε το χειριζόμαστε. Πολλά κομμάτια της ανθρώπινης ψυχής τα έχει αντικαταστήσει το κινητό, το ΑΙ και πάει λέγοντας. Μη χάνουμε την επικοινωνία και τον ρομαντισμό μας βρε παιδιά! 

Ποιο είναι το μότο σου;

Το μότο μου αλλάζει ανάλογα με τις συνθήκες. Άλλοτε χρειάζομαι να τα βλέπω όλα θετικά και άλλοτε απλώς να θυμάμαι ότι θα περάσει κι αυτό. Δεν γίνεται να έχεις το ίδιο μότο για όλες τις φάσεις της ζωής σου! 

Αγαπημένος προορισμός;

Δεν έχω έναν συγκεκριμένο αγαπημένο προορισμό. Για μένα μεγαλύτερη σημασία έχει η παρέα παρά το μέρος. Με τη σωστή παρέα, ακόμα και μια απλή βόλτα μπορεί να γίνει η καλύτερη εκδρομή.

Το μεγαλύτερο ελάττωμά σου;

Η νευρικότητά μου. Μπορεί να αγχωθώ για κάτι που δεν έχει γίνει ακόμα(ή που γίνεται), να το σκεφτώ εκατό φορές και στο τέλος να αποδειχθεί ότι δεν ήταν τίποτα. Τουλάχιστον, δεν βαριέμαι ποτέ με τον εαυτό μου!

Αν είχες μπροστά σου τον Θεό, τι θα του έλεγες;

Θα τον ρωτούσα γιατί οι άνθρωποι πρέπει να περνούν τόσα για να καταλάβουν κάποια απλά πράγματα. Και μετά θα του έλεγα να μας δώσει λίγη περισσότερη ηρεμία και κουράγιο, γιατί νομίζω ότι το χρειαζόμαστε όλοι!

Αγαπημένη βόλτα στην πόλη;

Μια βόλτα στο λόφο του Φιλοπάππου, ειδικά προς το ηλιοβασίλεμα. Μου αρέσει η θέα, η ηρεμία και το ότι μπορείς να ξεφύγεις λίγο από τη φασαρία της πόλης, χωρίς να χρειάζεται να πας μακριά.

Τι ετοιμάζεις αυτόν τον καιρό και ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σου;

Πέρα από το LEBENSRAUM αυτήν την περίοδο προσπαθώ να εξελίσσομαι, να ανακαλύπτω περισσότερο τον εαυτό μου και να δουλεύω πάνω σε όσα θέλω να πετύχω. Θέλω να δοκιμάζω καινούργια πράγματα, να αρπάζω ευκαιρίες και να βλέπω πού μπορούν να με οδηγήσουν. Δεν έχω απαραίτητα όλες τις απαντήσεις, αλλά έχω όρεξη να ανακαλύψω τις επόμενες ερωτήσεις!